خاطره‌‌ای از شهید «علی سقایی»

روایتی از ایمان، مقاومت و عشق به انقلاب

والدین شهید تعریف می‌کنند: در اوایل روزهای انقلاب، یکی از شب‌ها طبق معمول برای پخش اعلامیه از خانه بیرون رفت، اما دو روز از او خبری نشد و نمی‌دانستیم کجا رفته است. خانواده برای پیدا کردنش تمام آبادان و خرمشهر را جست‌وجو کردند، اما اثری از او پیدا نکردند.

کد خبر: ۵۸۳۰۷۱

شنبه - ۰۸ دی ۱۴۰۳ / 1403 08 October

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «علی سقایی» بيست ‌و ششم مرداد 1341، در شهرستان آبادان ديده به جهان گشود. پدرش مرتضی، كارگر شركت نفت بود و مادرش فاطمه نام داشت. تا پايان دوره راهنمايی درس خواند. سپس به تحصيل دروس حوزوی در حوزه علميه قم پرداخت. طلبه بود. از سوی بسيج در جبهه حضور يافت. نهم دی ماه 1359، در آبادان بر اثر اصابت تركش خمپاره به صورت، سينه و دست، شهيد شد. پيكرش را در گلزار شهدای شهرستان قم به خاک سپردند.

روایتی از ایمان، مقاومت و عشق به انقلاب

در اوایل روزهای انقلاب، یکی از شب‌ها طبق معمول برای پخش اعلامیه از خانه بیرون رفت، اما دو روز از او خبری نشد و نمی‌دانستیم کجا رفته است. بعدها فهمیدیم که به خرمشهر رفته بود. خانواده برای پیدا کردنش تمام آبادان و خرمشهر را جست‌وجو کردند، اما اثری از او پیدا نکردند.

تا اینکه شب دوم یکی از دوستان خبر داد که علی در زندان خرمشهر است. فردای آن روز، علی با دلی پر از شوق به خانه بازگشت. از او پرسیدیم: «از زندان چه خبر؟ شکنجه‌ات کردند؟» او در جواب گفت: «مهم نیست، این که چیزی نیست. وقتی اسلام در خطر است، باید جان را فدا کرد.»

از آن روز، عزمش برای ادامه کارش بیشتر شد. حتی به کودکان هم اعلامیه و عکس حضرت امام را می‌داد تا آنها را در خانه‌ها بیندازند یا روی دیوارها نصب کنند.

(به نقل از والدین شهید)