یادنامه شهید «احمد کماسی»

از روستای مازنگار تا جبهه‌های نبرد

شهید «احمد کماسی» در 20 بهمن 1341 در روستای مازنگار از توابع شهرستان سنقر به دنیا آمد. او با دل پر از ایثار و جان فدای وطن، در یکم مرداد 1361 در میدان نبرد سوسنگرد به درجه رفیع شهادت نائل آمد. یاد و خاطرهٔ این شهید بزرگوار که با دلی پاک و اراده‌ای قوی در مقابل دشمنان اسلام ایستاد، همچنان در دل‌ها زنده است.

کد خبر: ۵۸۳۰۶۵

شنبه - ۰۸ دی ۱۴۰۳ / 1403 08 October

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه، شهید «احمد کماسی» در تاریخ 20 بهمن 1341 در روستای مازنگار از توابع شهرستان سنقر دیده به جهان گشود. پدرش علی و مادرش لیلا نام داشتند. به دلیل نبود امکانات کافی در روستا، تحصیلات شهید در حد خواندن و نوشتن ماند.

او متاهل و دارای یک فرزند پسر بود. احمد کماسی به شغل کارگری مشغول بود و پس از مدتی به خدمت مقدس سربازی اعزام شد. در دوران جنگ تحمیلی، به عنوان رزمنده از طرف لشکر 21 حمزه به جبهه‌های حق علیه باطل اعزام گردید. وی در منطقه سوسنگرد خوزستان، در تاریخ یکم مرداد 1361 بر اثر اصابت ترکش خمپاره به بدن، به درجه رفیع شهادت نائل آمد. پیکر پاک شهید در زادگاهش به خاک سپرده شد.

نامه‌ای از شهید به خانواده:

به خدمت پدر گرامی ام، جناب آقای کماسی دعا و سلام می‌رسانم. پس از تقدیم عرض سلام، سلامتی شما را از درگاه خداوند متعال خواهانم و امیدوارم همیشه خوش و خرم باشید و روزگار را به تندرستی سپری کنید.

همچنین به خدمت مادرم، خواهرانم، دایی‌ها و دیگر اعضای خانواده دعا و سلام می‌رسانم. از دوری دیدار شما بسیار ناراحتم، ولی امیدوارم به زودی این فاصله‌ها از میان برداشته شود.

یادداشت‌های شهید از جبهه:

در روزهای اول خدمت، هنوز به جبهه جنگ اعزام نشده بودیم. برای من سخت به نظر می‌رسید. وقتی به آبادان رسیدیم، شهری زیبا و بزرگ با ساختمان‌های عظیم، اما در دل آن، جنگ در جریان بود. نیروهای عراقی تا ایستگاه هفت آبادان پیشروی کرده بودند و پل بهمن‌شهر را شکستند. اما با حمله‌های هوایی نیروهای ایران، آنها به محاصره افتادند و حدود 2000 نفر از آنها کشته و غرق شدند. آبادان در محاصره بود و نیروهای ایرانی محاصره را شکسته و دشمن را از 7 کیلومتر دورتر بیرون راندند. فضای شهر خراب شده بود، خانه‌ها و مغازه‌ها ویران شده و پالایشگاه بزرگ آبادان به آتش کشیده شده بود. ولی با وجود همه این مشکلات، نیروهای ایرانی هر روز قوی‌تر می‌شدند و دشمن را به زانو در می‌آوردند.

در شب عید، علی‌رغم همه سختی‌ها و از دست دادن برادران پاسدار، که 8 نفر از آنها شهید شدند، همچنان به پیروزی نزدیک‌تر می‌شدیم. در آن شب عید، با خون شهیدان، عید دیگری آغاز شد که هیچگاه فراموش نمی‌شود.

انتهای پیام/