امانتی که به دست صاحبش رسید

مادر شهید «عباسعلی کسائیان» نقل می‌کند: «گفت: مادر! من همیشه کنار شما هستم. این‌قدر گریه نکن، ناراحتی تو ناراحتی منه! از آن موقع دیگه گریه نکردم. راضی شدم به اینکه او امانتی بود که یک روز خدا بهم داد و یک روز هم گرفت.»

کد خبر: ۵۸۳۰۳۷

يکشنبه - ۲۳ دی ۱۴۰۳ / 1403 23 October

به گزارش نوید شاهد سمنان، «شهید عباسعلی کسائیان» یکم فروردین ۱۳۴۱ در روستای فرات از توابع شهرستان دامغان در خانواده‌ای متوسط و مذهبی چشم به جهان گشود. پدرش سیف‌الله نام داشت. تحصیلاتش را تا پایان ابتدایی گذراند. مجرد بود.

او امانتی بود که یک روز خدا بهم داد و یک روز هم گرفت

به پدر و مادر خیلی احترام می‌گذاشت و هرگز با صدای بلند با آن‌ها صحبت نمی‌کرد. کاری و زرنگ هم بود. خالص و بی‌ریا. هرگز در فکر مطرح شدن و کسب مقام و ثروت نبود. مادر عباسعلی نقل می‌کند: «به طرفم آمد. سر و صورتم را بوسید و گفت: مادر! زیاد نارحت نباش! من همیشه کنار شما هستم. این‌قدر گریه نکن، ناراحتی تو ناراحتی منه! از آن موقع به بعد دیگه گریه نکردم. راضی شدم به اینکه او امانتی بود که یک روز خدا بهم داد و یک روز هم گرفت.»

اوقات فراغت عباسعلی بیشتر به ورزش‌هایی مثل فوتبال و دو و میدانی می‌گذشت. نه تنها خودش ولایت‌مدار بود بلکه افکار خانواده را نیز به این سمت سوق می‌داد. ایشان داوطلبانه به جبهه اعزام شد و راننده لودر بود و در ستاد پشتیبانی جنگ خدمت می‌کرد. هشتم دی‌ماه ۱۳۶۵ در منطقه پنجوین عراق مفقود می‌شود و بعد از پانزده سال انتظار از روی پلاک تشخیص هویت می‌شود و به آغوش خانواده‌اش باز می‌گردد. بقایای پیکر پاکش بعد از تشییع در گلزار عمومی روستای فرات به جمع دوستان بهشتی‌اش می‌پیوندد و به خاک سپرده می‌شود.

انتهای متن/