شهید «غلامرضا محمدزاده»

سخنان رهبر را راهنمای راه خود قرار دهید

شهید «غلامرضا محمدزاده» در وصیت نامه اش نوشته است: از امام عزيز دست برنداريد و همواره سخنهاى او را راهنماى راه خود قرار دهيد، توطئه‌هاى اجانب را با صبر و ايثار و فداكارى خود خنثى كنيد، براى فرج آقا امام زمان (عج) دعا كنيد، بيشتر قرآن بخوانيد، از خانواده محترم اسرا ديدار كنيد كه درد دل آنها زياد است.

کد خبر: ۵۸۳۰۰۸

پنجشنبه - ۰۶ دی ۱۴۰۳ / 1403 06 October

به گزارش نوید شاهد خراسان شمالی، شهید «غلامرضا محمدزاده» نهم خرداد 1345، در شهر ایور از توابع شهرستان گرمه به دنیا آمد. پدرش علیرضا، کشاورز بود و مادرش نساء نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته اقتصاد درس خواند و دیپلم گرفت. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. بیست و ششم مهرماه 1363، با سمت امدادگر در میمک توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش به کمر شهید شد.مزار وی در زادگاهش قرار دارد.

وصیتنامه شهید غلامرضا محمدزاده را با هم میخوانیم:

بسم الله الرحمن الرحيم

«اللهم ارزقنا توفيق الطاعه و بعد المعصيه و صدق النيه و عرفان الحرمه و اكرمنا بالهدى و الاستقامه»

«اللهم ارزقنا توفيق الشهادة فى سبيلک»

بنام او كه هستى بخشيد و جان داد تا به جان آفرين تسليم كنيم و به نام او كه نامش آرامش قلوب است.

وصيتنامه‌ام را آغاز مى‌كنم. درس شهادت و جانبازى را از آقایمان حسين (ع) آموختيم و چه خوب است كه اين درس را عمل نمود و با پيوستن به لقاء يار دين خود را به اسلام عزيز ادا نمائيم. وصيتنامه را در حالى مى‌نويسم كه نميدانم شهيد مى‌شوم يا نه ولى از باب وظيفه و دستور اسلام چند كلامى مينويسم.

خدايا! بندگان تو كوچكتر از آنند كه شكر نعمت‌هاى تو را بجا آورند ولى خدا، كرم و بخشش تو بيش از حد و حساب است و ميدانم كه عفوم مى‌كنى و دل به عفو ايزد يكتا و شفاعت ائمه بسته‌ام.

خدايا! من با ايمان به راهم در اين مسير گام نهادم پس از تو طلب بخشايش دارم.

و اما چند كلامى هم با شما مردم غيور و هميشه در صحنه بگويم كه الحق اسطوره مقاومت ايد و مظهر رشادت.

از امام عزيز دست برنداريد و همواره سخنهاى او را راهنماى راه خود قرار دهيد، توطئه‌هاى اجانب را با صبر و ايثار و فداكارى خود خنثى كنيد، براى فرج آقا امام زمان (عج) دعا كنيد، بيشتر قرآن بخوانيد، از خانواده محترم اسرا ديدار كنيد كه درد دل آنها زياد است.

و اما پدر گراميم از زحمات طاقت فرسايى كه برايم كشيدى قدردانى نموده و مى‌خواهم كه حلالم كنى و اما مادر گرامى و بهتر از جانم تو نيز مرا حلال كن كه قلبم از هر كسى به تو نزديكتر است و مهر تو هرگز از خاطرم نمى‌رود. صبور و مقاوم باش كه بانوى قهرمان كربلا چنين بود، در مرگم بلند گريه نكن كه از تو راضى باشم كه هستم.

و شما نيز برادران و خواهرانم مرا حلال كنيد كه شما نيز به نوبه خود نسبت به من حقى داريد. كلامم را در حالى به پايان مى‌رسانم كه هنوز مطالبى دارم كه بگويم ولى همينقدر كفايت مى‌كند. در ضمن مرا در كنار ديگر شهيدان روستا دفن كنيد.

سرباز كوچك اسلام  غلامرضا محمدزاده