خاطرات شفاهی همسران شهدا/

نبود پدر بچه‌ها برایم خیلی سخت بود

همسر شهید «رحمان عبدالی» می‌گوید من و شوهرم سه سال با هم زندگی مشترک داشتیم و فرزند دومم ۲۰ روز بعد ار شهادت همسرم به دنیا آمد. با وجود اینکه خانواده‌های هر دو طرف در کنارم بودند، اما باز هم نبود پدر بچه‌ها برایم خیلی سخت بود. به راستی همسران شهدا هم نقش پدر داشتن و‌هم مادر. در ادامه این مصاحبه منتشر می‌شود.

کد خبر: ۵۸۲۲۱۵

شنبه - ۲۴ آذر ۱۴۰۳ / 1403 24 September

به گزارش نويد شاهد ايلام؛ شهید «رحمان عبدالی» فرزند عباس سال ۱۳۴۶ در خانواده‌ای مذهبی در روستای بیشه دراز از توابع شهرستان دهلران دیده به جهان گشود. در سن کودکی با قرآن انس گرفت و چندین مرتبه در مسابقات قرآنی شرکت و حائز مقام برتری و دریافت جایزه شد. خطی زیبا داشت و گاهی اوقات خوشنویسی میکرد. تا مقطع سوم راهنمایی تحصیل کرده بود.

وی دارای ذوق هنری سرشاری بود و شعری برای بچه‌های آواره فلسطین سرود که در سال‌های جنگ در مجله "جنگ و زندگی" ویژه بنیاد و امور مهاجرین به چاپ رسید. با آغاز تجاوز ارتش بعث عراق به میهن اسلامی براساس احساس وظیفه و لبیک به ندای امام و مقتدایش، حضرت امام خمینی (ره)، پس ازگذراندن دوره آموزش نظامی روانه جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد و به عنوان معاون یکی از گروهان‌های گردان نصر از لشکر ۴۲ قدر منصوب گردید. پس از رشادت‌های فراوان در مصاف با دشمنان بعثی سرانجام در نهمین روز از اسفندماه ۱۳۶۵ در عملیات کربلای ۵ در شلمچه در حنجره سرخش شوری نینوایی نواخت و شعر شهادت را سرود. مزار شهید در زادگاهش قرار دارد.

{$sepehr_media_1121520_400_300}

انتهای پیام/