خاطره‌‌ای از شهید «حسین احمدی طیفکانی»

زندگی در مسیر مهربانی و ایثار

همسر شهید تعریف می‌کند: کمک به دیگران را دوست داشت و همیشه به اندازه توانش به نیازمندان کمک می‌کرد. گاهی که در ایستگاه شهید میرزایی به‌ عنوان جانشین فرمانده مشغول بود، از من می‌خواست غذایی آماده کنم تا برای سربازان ببرد.

کد خبر: ۵۸۱۹۳۷

سه‌شنبه - ۲۰ آذر ۱۴۰۳ / 1403 20 September

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «حسین احمدی طیفکانی» یکم فروردین 1354، در شهرستان بندرعباس به دنیا آمد. پدرش محمد قاسم (فوت1381) بازنشسته شرکت نفت و مادرش فاطمه نام داشت. تا دوره لیسانس در رشته روانشناسی درس خواند. سال 1379 ازدواج کرد و صاحب دو پسر شد. ستوان دوم نیروی انتظامی بود. بیست و دوم فروردین 1393، در دامنه کوه نمک ایست و بازرسی شهید میرزایی بندرعباس در درگیری با اشرار و سارقین در اثر اصابت گلوله به سر و پهلو چپ به شهادت رسید. پیکر وی را در روستای آغاسین پاگر شهرستان زادگاهش به خاک سپردند. عمویش دادشاه احمدی طیفکانی نیز به شهادت رسیده اشت.

زندگی در مسیر مهربانی و ایثار

همسرم فردی مؤمن و عاشق شهادت بود. همیشه می‌گفت: «من هر کاری می‌کنم برای رضای خداست.» در خانه مرا «عزیز» صدا می‌کرد و بسیار خوش‌اخلاق و مهربان بود؛ همیشه لبخندی بر لب داشت. وقتی به نماز می‌ایستاد، بچه‌ها را نیز به نماز خواندن تشویق می‌کرد و پس از اتمام نماز، به آن‌ها جایزه می‌داد.

یک روز عاشورا، همراه خانواده برای عزاداری به خیابان رفته بودیم. وقت نماز ظهر شد؛ او یک بطری آب معدنی پیدا کرد، وضو گرفت و همان‌جا نماز خواند. هر وقت بیرون می‌رفتیم، اگر وقت نماز می‌شد، می‌گفت: «برویم مسجد نماز بخوانیم.»

کمک به دیگران را دوست داشت و همیشه به اندازه توانش به نیازمندان کمک می‌کرد.
گاهی که در ایستگاه شهید میرزایی به‌ عنوان جانشین فرمانده مشغول بود، از من می‌خواست غذایی آماده کنم تا برای سربازان ببرد.

(به نقل از همسر شهید، حوا عامری‌پور)