خاطره‌‌ای از شهید «حسین روشی»

نوحه‌خوان امام حسین(ع) و سنگرساز دفاع مقدس

مادر شهید تعریف می‌کند: او نوحه‌خوان مراسم‌های امام حسین (ع) بود و ارادتی ویژه به اهل‌بیت (ع) داشت. عاشق علم و تقوا بود و پیروی از ولایت‌فقیه را بر خود واجب می‌دانست. وقتی تصمیم گرفت به جبهه برود، تمام اختیارات را به خود او سپردیم.

کد خبر: ۵۸۱۹۲۵

دوشنبه - ۱۹ آذر ۱۴۰۳ / 1403 19 September

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «حسین روشی» سوم آبان 1337، در روستای آبگزان از توابع شهرستان رودان ديده به جهان گشود. پدرش احمد، كشاورز بود و مادرش را زهرا می‌ناميدند. در حد خواندن و نوشتن سواد آموخت و سواد قرآنی نيز داشت. راننده جهاد سازندگی بود. سال 1358 ازدواج كرد و صاحب دو دختر شد. بيست‌ و يكم آذر ماه 1363، به عنوان راننده لودر در جزيره ابوموسی هنگام پاكسازی راه بر اثر سانحه رانندگی و واژگونی لودر و ضربه مغزی به شهادت رسيد. مزار او در زادگاهش واقع است.

پسرم شخصیت گرم و گیرایی داشت؛ خوش‌اخلاق بود و با همه به صمیمیت رفتار می‌کرد. در آن زمان به مکتب‌خانه می‌رفت تا قرآن بیاموزد. عشق و علاقه‌اش به قرآن عمیق بود و همواره به تلاوت آن می‌پرداخت. او نوحه‌خوان مراسم‌های امام حسین (ع) بود و ارادتی ویژه به اهل‌بیت (ع) داشت.

عاشق علم و تقوا بود و پیروی از ولایت‌فقیه را بر خود واجب می‌دانست. وقتی تصمیم گرفت به جبهه برود، تمام اختیارات را به خود او سپردیم. او از اعماق وجودش این راه را انتخاب کرده بود و می‌گفت: "اگر من نروم و از ملت خود دفاع نکنم، پس چه کسی برود؟" همیشه تأکید می‌کرد که باید در راه امام حسین (ع) به شهادت برسد.

امروز خوشحالم که مادر شهید هستم؛ این افتخار بزرگ زندگی من است. روزی که پسرم به شهادت رسید، هنوز از این موضوع اطلاعی نداشتم، اما آن روز حس عجیبی داشتم، انگار غمی سنگین بر دلم نشسته بود.

پسرم هیچ‌گاه توقعی از ما نداشت و همیشه به حرف‌هایمان گوش می‌داد. در جبهه به‌ عنوان سنگرساز فعالیت می‌کرد و راننده کامیون بود. روزی که در حال انجام وظیفه بود، کامیونشان دچار حادثه شد و همان‌جا به شهادت رسید.

(به نقل از مادر شهید، زهرا کمالی)