شهید خامسی: کمال انسان در شهادت است

شهید «محمدحسین خامسی میبدی» در وصیتنامه‌اش می‌گوید: «ای دوستان و همکلاسیهای عزیزم از شما می خواهم که بعد از شهادت من یا در سنگرهای مدرسه یا در سنگرهای جبهه بجنگید و اگر توانایی جنگیدن دارید به جبهه ها و دانشگاههای خودسازی بیایید و اگر درس می خوانید به نحو احسن درس بخوانید تا کشور خودمان خودکفا شود.» پایگاه اطلاع رسانی نوید شاهد یزد وصیت نامه این شهید والامقام را منتشر می کند.

کد خبر: ۵۸۱۸۰۳

دوشنبه - ۱۹ آذر ۱۴۰۳ / 1403 19 September

به گزارش نوید شاهد یزد؛ شهید «محمدحسین خامسی میبدی» 16 آذر 1347 در شهرستان خرمشهر به دنیا آمد. پدرش احمدعلی نانوا بود و مادرش زهرا نام داشت. تا اول متوسطه درس خواند. با آغاز جنگ تحمیلی به عنوان سرباز وظیفه کمیته انقلاب اسلامی در جبهه حضور یافت. سرانجام  9 اردیبهشت 1366 در خرمشهر بر اثر اصابت ترکش به سر و سینه به شهادت رسید. پیکرش در گلزار شهدای روضه‌رضوان میبد به خاک سپرده شد.

وصیت نامه:

بسم رب الشهدا و الصدیقین «انا لله و انا الیه راجعون »

«ما همه از آن خداییم و به سوی خدا هجرت می کنیم.»

با درود و سلام به یگانه منجی عالم بشریت مهدی موعود و نایب برحقش خمینی بت شکن و با درود و سلام به شهیدان و رهروان شهیدان، این شهیدانی که مال و جان خویش را در راه اسلام هدیه دادند و (با) خون خود نهال انقلاب را آبیاری کردند.

ای پدر و مادر و برادر و خواهر و قوم و خویشان وصیت نامه خود را شروع می کنم:

پدر و مادر عزیز بدانید که شهادت مرگ و انهدام نیست بلکه پلی است که انسان را از این دنیا به آن دنیای دیگر (و از زندان به بهشت) می رساند. پدر و مادر عزیزم اگر خداوند لیاقت شهید شدن به من داد از شما می خواهم که بروید در درگاه خداوند شکر کنید که اینچنین فرزندی به شما داده و فرزند شما شهید شده است.

اگر فرزند شما در شهر تصادف می کرد و میمرد بهتر بود یا در سنگر عشق جان خود را فدای اسلام کند؟ مسلم است که شما می گویید شهید شدن بهتر است. شما کمال من می خواستید و بدانید که کمال انسان در شهادت است و بدانید که کمال خود را از خداوند کسب کردم. ای پدر و مادر و شنوندگان و خوانندگان عزیز از شما می خواهم که به چند بند ذیل عمل کنید:

1 ـ پدر و مادر و برادر و خواهر عزیز بعد از شهادتم می خواهم که هیچ گونه نگرانی نداشته باشید و گریه و زاری نکنید و اگر می خواهید گریه و زاری کنید یک جای خلوتی پیدا کنید و به حال مظلومیت امام حسین (ع) و طفل صغیرش و اصحاب او گریه کنید و گریه به حال او بکن که کفن نداشت. ای برادر عزیز از شما می خواهم که نگذارید اسلحه گرم من به روی زمین بماند و سرد شود و به جبهه ها بیایید و یاری اسلام کنید و بدانید که خداوند با شما است و همچون ابوالفضل عباس (ع) بروید و دشمن را نابود کنید. و ای خواهران مهربان و گرامی از شما می خواهم زینب وار بجنگید و مشت محکمی به دهان ضد انقلاب بزنید.

2 ـ ای دوستان و همکلاسیهای عزیزم از شما می خواهم که بعد از شهادت من یا در سنگرهای مدرسه یا در سنگرهای جبهه بجنگید و اگر توانایی جنگیدن دارید به جبهه ها و دانشگاههای خودسازی بیایید و اگر درس می خوانید به نحو احسن درس بخوانید تا کشور خودمان خودکفا شود.

3 ـ ای امت حزب الله از شما می خواهم که همیشه دنباله رو خط امام باشید که خط امام همان خط حسین (ع) است و تا می توانید در پایگاههای بسیج شرکت کنید که امام می فرماید: بسیج مدرسه عشق است. و تا می توانید در مسجد حضور یابید که امام می فرماید: مسجد سنگر است سنگرها را حفظ کنید و تا می توانید با هم وحدت داشته باشید که دشمن از وحدت شما می ترسد و دشمن با هیچ وسیله ای نمی تواند مردم مسجد را از پای درآورد. در آخر ای امت اسلام بدانید که تمام شهدا آگاهانه در این راه قدم گذاشتند و مردم جهان هرگز به آنها نگویند دیوانه اند. بله مجنونند، مجنون خدا دیوانه عشق، قطره ای هستند که می خواهند به دریا بپیوندند و با دریا شوند و من هم آگاهانه در این راه قدم نهادم و اگر خداوند لیاقت شهید شدن به من داد از دل و جان راضی و خشنودم. محمدحسین خامسی