فرازی از وصیت‌نامه شهید «نعیم جابریانی»؛

دوست دارم با بدن خونین خدا را ملاقات کنم

شهید نعیم جابریانی در بخشی از وصیت‌نامه خود می‌نویسد: «اگر به شهادت رسیدم همانند شهادت آزدگان شجاع و مؤمنان صابر و مخلص مرا غسل ندهید و بدن خونینم را همانند آقایم سیدالشهد(ع) به خاک بسپارید زیرا دوست دارم با بدن خونین خدا را ملاقات کنم؛ شاید که مورد عفو و بخشش الهی قرار گیرم و مرا در زمره مؤمنین محسنین و صادقین قرار دهد....» در ادامه متن وصیت نامه این شهید بزرگوار را بخوانید.

کد خبر: ۵۸۱۷۰۷

شنبه - ۱۷ آذر ۱۴۰۳ / 1403 17 September

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید نعیم جابریانی، در دهم اردیبهشت سال ۱۳۳۹ در شهر علی غربی یکی از شهرستانهای استان میسان عراق دیده به جهان گشوده پدرش اهتمام زیادی برای تربیت فرزندش داشت این شهید با شروع جنگ تحمیلی به جبهه شوش عزیمت کرد، در۲۶ آذر ماه به درجه رفیع شهادت نائل شد پیکر مطهر وی بعد از سه شبانه روز به پشت جبهه انتقال دادند و طبق وصیت او پیکرش را در شیخان قم دفن کردند.

وصیت‌نامه شهید نعیم جابریانی :

شهادت آرزویش بود

دوست داشتم خلبان و یا کشاورز شوم و یا این که فرزندانی پسر داشته باشم و همگی را به نام امام خمینی بنامم و یا این که مجاهدی باشم که تمام طول عمر خود را به جهاد در سرزمین فلسطین، لبنان اریتره، فیلیپین عربستان و بحرین صرف کنم و بعد از جهاد در سرزمین کربلا در عراق سرزمین دوست داشتنی و پاک و مقدس به شهادت نائل شوم درحالی‌که جسدم پاره پاره و سر و دستهایم از بدن جدا و سینه‌ام با تیر سوراخ سوراخ به دست شرورترین، ملعون‌ترین، مفسدترین دشمنان خدا و هرگز دوست ندارم جسدم سالم در قبر داخل شود زیرا جسد مولایم اباعبدالله و برادرانش و اهل بیتش و اصحابش پاره پاره بود، این آرزویم بود.

و اما وصیتم این است که بعد از شهادتم مرا در کربلا و اگر ممکن نشد جسدم را در شهر مقدس قم به خاک بسپارید و بر سنگ قبرم این جمله را بنویسید: «غریب مظلوم، محزون، شهید ابو محروم نعيم كريم الجابر ابن عبد الله الأنصاری»

اگر به شهادت رسیدم همانند شهادت آزدگان شجاع و مؤمنان صابر و مخلص مرا غسل ندهید و بدن خونینم را همانند آقایم سیدالشهد(ع) به خاک بسپارید زیرا دوست دارم با بدن خونین خدا را ملاقات کنم؛ شاید که مورد عفو و بخشش الهی قرار گیرم و مرا در زمره مؤمنین محسنین و صادقین قرار دهد.

علاقه شهید به اهل بیت(ع)

امید دارم که همراه شهدا و سعداء وارد بهشت فردوس شده و همنشین امام حسین(ع) و ابوالفضل العباس و علی اکبر و قاسم و مسلم بن عقیل شوم و بر سنگ قبرم بنویسید: «فزت و رب الکعبه». السلام على الحسين و على الارواح التی حلت بفنائک السلام على ابيه على بن ابى طالب السلام على سيدى الحسين، اللهمَّ صلّ و سلّم و بارک علی محمد و آل محمد و على أصحابه الميامين.

قبل از این که مرا به خاک بسپارید دعای کمیل و از قرآن سوره‌های محمد(ص)، یاسین، اعلی، نوح و مریم و همچنین دعای روز دوشنبه و سه‌شنبه برایم بخوانید و هنگامی که به رویم خاک می‌ریزید به یاد مصائب امام حسین(ع) فریاد بزنید یا حسین یا علی‌اکبر الله‌اکبر! و اگر ممکن است مادرم را بر جسدم بیاورید و اگر نتوانستید ناراحت نشوید و از طرف من معذورید و موفقیت و خیر و پیروزی شما عزیزان را از خداوند خواستارم.

خداوند شما را از شر دشمنان و بدسیرتان حفظ کند دوست دارم که هر روز جمعه یک شمع بر مزارم روشن کنید و یک یا هفت شاخه گل بگذارید. در آخر خواهشمندم که هنگام فوت مادر و یا شهادتش او را پهلویم خاک کنید.

و الله مع الصابرين