خاطره‌‌ای از شهید «غلامعباس آتش‌دهقان»

شهیدی که دفاع از وطن را به ادامه تحصیل ترجیح داد

خواهر شهید تعریف می‌کند: به شهید گفتم؛ غلامعباس! برگرد... هنوز وقت داری... بیا با هم به دبیرستان برویم، درس بخوانیم، دیپلم بگیریم اما غلامعباس مرغش یک پا داشت و گفت؛ تو برو! زمانی که جنگ تمام شد من هم ادامه تحصیل می‌دهم.

کد خبر: ۵۸۱۵۵۶

چهارشنبه - ۱۴ آذر ۱۴۰۳ / 1403 14 September

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «غلامعباس آتش‌دهقان» يكم مرداد 1344، در شهرستان بندرعباس چشم به جهان گشود. پدرش سبزعلی و مادرش مريم (فوت1354) نام داشت. دانش‌آموز دوم متوسطه در رشته الكترونيک بود. به عنوان بسيجی در جبهه حضور يافت. دوم خرداد 1361، با سمت فرمانده گروه در خرمشهر بر اثر اصابت تركش به دست‌ها، سينه و قطع سر، شهيد شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

دبیرستان می‌رفت که روزی به پدر گفت: «می‌خواهم به جبهه بروم»

ایشان اجازه نداد و به غلامعباس گفت: «تو سن و سالی نداری و باید مدرسه بروی، درس بخونی...»

مدتی بعد از کرمان تماس گرفت و خبر داد که برای دوره آموزشی و اعزام به جبهه، به کرمان رفته، به او گفتم: «چطوری رفتی؟» گفت: «چون بابا اجازه نداد، بی اجازه رفتم، دوست دارم از میهنم دفاع کنم و جلوی تهاجم دشمن به کشورم را بگیرم، من باید بروم!»

گفتم: «غلامعباس! برگرد... هنوز وقت داری... بیا با هم به دبیرستان برویم، درس بخوانیم، دیپلم بگیریم...»

اما غلامعباس مرغش یک پا داشت و گفت: «تو برو! زمانی که جنگ تمام شد من هم ادامه تحصیل می‌دهم...» و بعد از آموزشی کرمان عازم جبهه‌های جنوب شد.

(به نقل از خواهر شهید)