شهیدان مدافع حرم؛ سنگربانان جاوید مقاومت بر قله اقتدار جهانی

شد «شام»، قله‌ی شرف از شوکت شما....

مدافعان حرم... این ستاره های سالهای نومیدی و بی‌باوری به باز شدن باب شهادت، بر خوان خون نشستند و از آسمان هفتم عشق گذشتند و شهادتشان، بلندای شرف و شوکت اسلام شد و «امنیت» و «اقتدار»، «عزت» و «کرامت» با نامشان گره خورد و خاک سوریه و لبنان و عراق، به برکت ایثار بزرگشان، قتلگاه پلیدترین فرزندان حرامی شیطان و معراجگاه عاشقترین و آسمانی‌ترین مردان خدا که «آب حیات از لب شمشیر خورده‌اند»...

کد خبر: ۵۸۱۴۹۴

چهارشنبه - ۱۴ آذر ۱۴۰۳ / 1403 14 September

به گزارش نوید شاهد، این روزها با مشاهده اخبار نگران‌کننده و ناگوار سربرآوردن یک گروه دیگر از جانیان و جنون‌زدگان تکفیری در سوریه و هجوم ناگهانی این مزدوران اهریمن به مناطق مهمی چون «خان طومان» و «ادلب» و «حما» و «حلب» و... و گسترش جو تشویش و ناامنی و آوارگی هزاران نفر از مردم غیر نظامی، یک پرسش بزرگ در ذهن هر ناظر بی‌طرف می‌نشیند: اگر مدافعان حرم نبودند و اگر ایثار و فداکاری و مجاهدت بزرگ این سنگربانان عزت و اقتدار مقاومت جهانی اسلام نبود، امروز چه بر سر منطقه، میهن عزیز ما ایران و حتی سراسر جهان آمده بود؟ امروز همه آن ابهام‌ها و تردیدهای دیروز ناباوران، پاسخ خود را به روشنی و صراحت تمام، گرفته اند: اینهمه توطئه و تحریک و بحران‌سازی بی‌امان در سوریه، بی دلیل نبود. سوریه قلب و محور پیشرو و پیشتاز مقاومت است و حکمت راهبرد دوران‌ساز سیدالشهدای مقاومت، شهید حاج قاسم سلیمانی در ترسیم محور مقاومت و پشتیبانی از دولت قانونی و مشروع و مردمی سوریه – که هدف همه خصومتها و کین‌توزی‌های جبهه استکبار و صهیونیسم جهانی است- امروز دارد عمق و عظمت خود را آشکار می‌کند.

«محور مقاومت»؛ پایگاهی به وسعت «بسیج جهانی اسلام»

از همان زمان که بازیگردانان نظام سلطه جهانی، با تحریک بازی‌خوردگان و عوامل منطقه‌ای و محلی خود در سوریه و با کارگردانی آمریکا و رژیم صهیونی، یک بحران عظیم و فراگیر در منطقه را کلید زدند تا با بی ثبات و ناامن‌سازی سوریه و تزلزل حاکمیت قانونی و منتخب این کشور و فعال سازی جریانها و گروههای مزدور تکفیری و تروریستی با ماهیت و رویکردهای خشن، جنایتکارانه، وحشیانه، افراطی و ارتجاعی به نام اسلام سلفی و ایجاد جنگهای قومی و قتل عام مردم شهرهای سوریه توسط این شبه نظامیان، زمینه را برای گسترش سلطه خود در بستری از وحشت و ویرانی و بحرانزدگی، فراهم سازند. در چنین شرایطی و با درک اهمیت سوریه و رژیم مستقر و مشروع «بشار اسد» که در قلب این دریای پرتنش و تلاطم، آماج همه شرارتهای جهانی قرار داشت، جمهوری اسلامی با طراحی ائتلاف منطقه‌ای و تعیین استراتژی تاریخی «محور مقاومت» و «نیروهای نیابتی»، ابتکار عمل را در تبدیل تهدید به فرصت در ژئوپلتیک منطقه خاورمیانه و جهان اسلام، به‌دست گرفت و «سپاه پیروز قدس» و «مدافعان غیور حرم»، عاملیت این سیاست گذاری عزت‌آفرین و پیاده‌نظام راهبرد تاریخی «اقتدار منطقه‌ای و جهانی مقاومت اسلامی» شدند. هزینه‌کرد بیش از 10 تریلیون دلاری آمریکای جهانخوار در سوریه و عراق با تشکیل اپوزیسیون‌های جعلی و قلابی و حمایت پشت پرده مالی و نظامی و تسلیحاتی از «داعش» و «جبهه النصره» و «احرارالشام» و... و فشار روزافزون بر دولت سوریه و وارونه سازی واقعیتها در رسانه‌های استکباری، صهیونیستی، همه برای آن بود که این سنگر بزرگ و خط مقدم مقاومت، که سینه به سینه اشغالگران قدس شریف، دست در دست و دوش به دوش ام القرای مقاومت اسلامی: ایران، بزرگترین تهدید برای موجودیت این رژیم خبیث و برای منافع جهان سلطه بود، در‌هم بشکند و تبدیل به حیات خلوت آمریکایی‌ها شود. و مدافعان حرم، این پاکبازان پیمان بسته با معشوق، جان بر کف دست گرفتند و معادله را برهم زدند و خیالهای نظم نوین منطقه‌ای تحت انقیاد و اسارت ارباب و کدخدای بزرگ! را بر سرشان خراب کردند. و جغرافیای سلطه و سیادت غرب، تبدیل به آفاق پهناور شرف و شهادت این مردترین مردان معرکه جهاد و شهادت شد.

جنگ افروزی در سوریه؛ نتیجه شکست «قصاب مفلوک غزه» در برابر «جبهه مقاومت»

شهیدان مدافع حرم، خون خود را نثار کدام حقیقت و سرمایه و پشتوانه کدامین مسیر و طریقت کردند؟ امروز و با حملات اخیر و دوباره گروهکهای تروریست سلفی و تکفیری که همانگونه خونخوار و وحشی و بیرحم و خشن همچون داعش و دیگر اسلاف شقاوت‌پیشه و دیوسیرت خود هستند، پاسخ به این سوال آسان شده است. می‌بینیم که بمحض برقراری آتش بس موقتی در لبنان و فرونشستن نسبی گرد و غبار جنگ در منطقه، ناگهان آتش فتنه و ناامنی از سوریه سر‌بر‌می‌کشد! و گروهی به همان سبک و سیاق ددمنشی و آدمخواری و ویرانگری ظاهر می‌شوند و شعله یک جنگ تمام عیار را در شام از نو برمی‌افروزند. چرا؟ چون سوریه باید زمین بخورد. سوریه باید در غرقاب هرج و مرج و ناامنی و بحران، متلاشی شود تا صهیونیسم، دیگر خیالش از همه نظر راحت باشد. محور مقاومت باید در منطقه نباشد تا آمریکا و دنبالچه منحوسش، کل منطقه را یکجا و بی مانع و مزاحم، بالا بکشند و تصاحب کنند. مدافعان حرم و حزب‌الله لبنان و حماس و حشدالشعبی و انصارالله یمن و همه پایگاههای جبهه مقاومت باید جمع شوند تا راه برای اشغالگران باز شود. اگر «قاسم سلیمانی»ها، «محسن حججی»ها، «عبدالله اسکندری»ها، «رضا اسماعیلی»ها، «سیداحمد حسینی»ها و «ذوالفقارحسن عزالدین»ها باشند، اگر یک دولت مردمی، مشروع، مستقر و مقاوم در سوریه بر سر کار باشد، شرف و حیثیت اسلامی و انسانی مردم این منطقه به یغمای رذل ترین اشرار و اوباش روی زمین نمی‌رود. پس باید سوریه و منطقه را راحت نگذاشت. حالا که نتانیاهو در باتلاق فلاکت دست و پا می‌زند و هیچ راهی جز قبول شکست و تسلیم در برابر خون شهیدان مجاهد غزه و کرانه باختری و بیروت و ضاحیه لبنان ندارد، باید جنگ را از جای دیگر استارت زد و یک مشت آدمخوار را به جان مردم و دولت در حال تثبیت و استقرار اسد انداخت و کل منطقه را درگیر کرد. چون حیات نظام زور و سلطه و غارت، فقط در بحران‌سازی و ناامن کردن و جنگ‌افروزی ادامه پیدا می‌کند و بس!

شعله‌ور شد شفق از خون شب‌افروز شما...

و باز هم سخن از شهیدان بزرگ مدافع حرم... شهیدان عزت و اقتدار و امنیت، شهیدان فرهنگ جهانی مقاومت، شهیدانی که اندیشه و آرمان امام راحل (ره) مبنی بر «بسیج جهانی اسلام» را به تحقق رساندند. حقیقت آنکه بسیج جهانی اسلام، آخرین و شاید بزرگترین ایده بنیانگذار کبیر انقلاب در مسیر رسالت آخرالزمانی و ترسیم آفاق جهانی این انقلاب بود. انقلابی که احیاگر همه ارزشها و فضیلتهای متعالی مکتب و منادی معنویت و کرامت الهی انسان در جهان زیر سلطه استضعاف و استکبار بود. شهیدان مدافع حرم، اصحاب آخرالزمانی و عاشورایی سیدالشهدا (ع) هستند که بیشترشان انقلاب را، جنگ را و امام (ره) را ندیدند اما چنان در طریقت و سلوک «عرفان شهادت» به خلوص و خداجویی رسیدند که جز عشق و پاکباختگی، دیگر هیچ نداشتند.

عالم، تمام، شد «حرم» از حرمت «شهید»...

این «سنگربانان عزت جاوید» و «فاتحان قلمرو اقتدار جهانی توحید»، آنگونه بزرگند و آرمانشان چنان عزتبخش و حیات‌آفرین است که از این پس، به مخاطره افتادن پایگاههای منطقه ای و جهانی استکبار و صهیونیسم بین الملل، و جوشش خون ایمان و امید در رگ همه پابرهنگان و محرومان زمین، و طلعت اشراق مقاومت اسلامی که تقدیر قطعی جهان در ساحت قدس حضور موعود است، همه با قبسات قدوسی خون مطهر این شاهدان شهید و شهادت‌آموز و شهیدآفرین، پیوند خورده است. گرچه حریم حرم ام المصائب و «بنت الوقار، اخت الجلال» بزرگ پاسدار حرمت کربلا و وارث خون حسین (ع)، حضرت زینب کبری (س) مدافعانی چنین بیداردل و غیور می طلبید اما به گفته سید شهیدان مقاومت جهانی اسلام: «حاج قاسم سلیمانی»؛ حرم، همین فرهنگ و همین سلوک و طریقت شهادت طلبی است. همین جمهوری عزیز اسلامی که پشتوانه و سرپناه و سایه‌سار همه حق طلبان و آزادگان جهان و سنگرامید همه آنان شده است. آنان مدافع حرم شدند اما خونشان، خود حرمی شد به قداست حریم حرمت عشق... و: «عالم تمام، شد حرم از حرمت شهید»...

حکم جلودار است؛ سر در پیش داریم...

مقام معظم رهبری و مقتدای این شهیدان مدافع حرم، در سخنانی، چهار جنبه اصلی برای خون شهدای حرم برشمرده اند: «جنبۀ نمادین، جنبۀ جهان‌نگری انقلاب، جنبۀ دور کردنِ یک خطر بزرگ از سر منطقه و کشور ما و جنبۀ قدرت بازآفرینیِ انقلاب اسلامی ایران.» و در تبیین این چهار جنبه می فرمایند:

«امّا آن معنای نمادین و معنای رمزی، این است که درست است که حرکت به سمت حرمهای اهل‌بیت و دفاع از حرمهای اهل‌بیت، در واقع دفاع از مزار و احترام به آن مزار است، لکن این در واقع احترام به محتوا و مکتب آن پیکر مطهری است که آنجا قرار گرفته. آن چیزی که مهم است این است؛ یعنی اگر چنانچه کسی برای آن فکر، برای آن آرمان، احترام قائل نباشد، هیچ دلیلی برایش وجود ندارد که برود از این مزار یا از این گنبد دفاع کند و حمایت کند. بعضی از این کسانی که رفتند در دفاع از حرم شرکت کردند، شیعه هم نبودند. ما می‌شناسیم افرادی را از کشور خودمان و جاهای دیگر که شیعه هم نبودند؛ یعنی ممکن است فقه اهل‌بیت را هم عمل نمی‌کردند، امّا آرمان اهل‌بیت را چرا؛ مهم این است.

اهل‌بیت آرمان‌های بلندی دارند که اینها هیچ وقت کهنه نخواهد شد و در صدر خواسته‌های همۀ وجدانهای پاک و انسانهای آزاده وجود دارد، مثل عدالت، مثل آزادی، مثل مبارزۀ با قدرت‌های ظالم و ستمگر، مثل وجوب ایثار در راه حق، فداکاری؛ اینها آن مفاهیم بلندی است که در زندگی ائمه وجود دارد. این حرکت، حرکت دفاع از این آرمانها و ارادت و علاقۀ به این آرمانها بود؛ این خیلی مهم است.»

و اینک، بازهم حرم، تو را می خواند... ای رهرو عشق! ای همسفر قافله محبان صادق! ای سرنهاده به راه دوست! برخیز که باز جاده منتظر گام همت توست و: «حکم جلودار است سر در پیش داریم...»

انتهای گزارش/