وقتی که شهادت پیشقدم می‌شود

در زندگی‌نامه و خاطرات شهید «جواد تیموری» می‌خوانیم: عاشق شهادت بود و دوست داشت برای دفاع از حرم راهی سوریه شود، اما شهادت پیشقدم شد و در همین تهران به‌سراغش آمد.

کد خبر: ۵۸۱۳۷۱

سه‌شنبه - ۱۳ آذر ۱۴۰۳ / 1403 13 September

به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ، هر دو برادر قربانی ترور شدند، یکی سال ۱۳۶۷ و در عملیات مرصاد و دیگری در سال ۱۳۹۶ و در حادثه تروریستی مجلس؛ حادثه‌ای که درست پنج سال پیش در روز هفدهم خردادماه توسط تروریست‌های تاریخی به وقوع پیوست.

شهید جواد تیموری متولد سال 1370 و از نیرو‌های سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بوده که مسئولیت حفاظت از مجلس شورای اسلامی را به‌عهده داشت. او سال 90 وارد سپاه انصار شد. شهید تیموری اولین شهید مجلس است.

پاسدار شهید جواد تیموری، محافظ بی‌ادعایی که ساعت‌ها با مردمی سر و کله می‌زد که از راه‌های دور و نزدیک برای دیدار با نمایندگان و حل مشکلاتشان به مجلس می‌آمدند، همه تلاشش را می‌کرد تا هم مراعات حال مردم گرفتار را بکند و هم اصولی از حفاظت زیر پا نرود، محافظی که از «شخصیت نظام» حفاظت می‌کرد. شهید تیموری عاشق شهادت بود و دوست داشت برای دفاع از حرم راهی سوریه شود اما شهادت پیشقدم شد و در همین تهران به‌سراغش آمد.

«هیبت‌الله تیموری» پدر شهیدان تیموری درباره شغل فرزند شهیدش می‌گوید: جواد در جایی خدمت می‌کرد که محل رفت‌وآمد مردم بود. او همیشه دغدغه زندگی و مشکلات مردم را داشت و بارها پیش آمده بود که از یادآوری مشکلات مراجعین به مجلس، بغض می‌کرد و به گریه می‌افتاد.

پدر شهید تیموری درخصوص نحوه شهادت فرزندش می‌گوید: اگر فداکاری جواد نبود، تروریست‌ها به صحن مجلس می‌رسیدند و ابعاد فاجعه بسیار بیشتر می‌شد. پیکر شهید را هم که دیدیم گویای مقاومت بسیار او در برابر تروریست‌ها بود، زیرا بیش از 10 گلوله به بدن او شلیک کرده بودند و 2 تیر هم به‌عنوان تیر خلاص به سر او شلیک شده بود.

برادر شهید تیموری با اشاره به حمله تروریست‌ها و نحوه شهادت برادرش می‌گوید: آن‌طور که دوستانش گفتند، جواد در حین بازرسی مردمی بود که وارد مجلس می‌شوند که تروریست‌ها وارد شده و از پشت به مردم تیراندازی می‌کنند، رسمشان ناجوانمردانگی است، اینها از زمان یزید هم همین‌گونه بودند. این تروریست‌های تکفیری از همان دار و دسته یزیدند، از پشت به جمعیت تیراندازی کردند، همان لحظه کسی را که بازرسی می‌شده می‌زنند و بعد هم برادر من و خیلی از دوستانش را می‌زنند. برادر من چون بر اثر جراحت به زمین می‌افتد، بالای سرش رفته و برای تیر خلاصی به سرش هم شلیک می‌کنند.

برادرش «شهید محمدرضا تیموری» (متولد 1343) است که در روز اول مرداد سال 67 در سن 17 سالگی و در لباس بسیجی، در جریان عملیات مرصاد که همزمان با پشتیبانی و حمله رژیم بعثی به جنوب کشور، در جاده اهواز خرمشهر بر اثر اصابت ترکش به شهادت می‌رسد.

حالا بعد از گذشت 29 سال از شهادت برادر بزرگش، او نیز توسط عده‌ای دیگر از ضدانقلابان کوردل و تروریست‌های تکفیری در 26 سالگی شهید شده و به‌سوی برادرش می‌رود. او از ناحیه چشم چپ و فک مورد اصابت گلوله تروریست‌ها قرار گرفت.

شهید تیموری آرزو داشت به‌عنوان مدافع حرم به سوریه برود اما 3 سال پس ازدواجش و هم‌زمان با سالروز عقدش، در حال انجام وظیفه حفاظت درب ورودی مجلس شورای اسلامی و با زبان روزه نخستین کسی بود که توسط تروریست‌های تکفیری در روز هفدهم خرداد 1396 به شهادت رسید. مزار ایشان در قطعه ۲۸ بهشت زهرا (س) در کنار مزار برادر شهیدش آرام گرفت.