«فهیمه» از مکتب توحید به مکتب شهادت رسید

شهید «فهیمه سیاری» 12 آذر ۵۹ همزمان با ۲۴ محرم‌الحرام ۱۴۰۱ بود که در راه نشر معارف الهی و ترویج مکتب قرآنی به شهادت رسید.

کد خبر: ۵۸۱۳۳۸

دوشنبه - ۱۲ آذر ۱۴۰۳ / 1403 12 September

به گزارش نوید شاهد زنجان، شهیده فهیمه سیاری در تاریخ اول خرداد ۱۳۳۹ و در ماه محرم متولد شد، زمان شهادت این بانوی فاضله نیز ۱۲ آذر ۵۹ همزمان با ۲۴ محرم‌الحرام ۱۴۰۱ بود که در راه نشر معارف الهی و ترویج مکتب قرآنی  به شهادت رسید.

در سال‌های ۵۶ و ۵۷ که کشور در تب‌وتاب انقلاب بود، جذب پایگاه مسجد حضرت ولی‌عصر عجّل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف زنجان شد و در آن‌جا به برکت سخنان بزرگانی چون آیت‌الله مشکینی و آقای رضوانی رحمه‌الله‌علیهما در سال ۱۳۵۷ بعد از اخذ دیپلم برای تحصیل در مکتب توحید به قم هجرت کرد.

مکتب توحید قم (حوزه علمیه خواهران)، میزبان قدوم گلی می‏شود که با معنویت آبیاری شده بود. فهیمه در آنجا، از محضر اساتیدی چون آیت‏‌الله شهید قدوسی بهره می‏گیرد و خود با دو بال عشق، پیشاپیش استاد خویش پر می‏‌گشاید. در آن سال‏ها، فهیمه در مکتب توحید، به خودسازی و عبادت می‏‌پردازد و معارف الهی چشمه چشمه در زلال قلبش می‏‌جوشد. او دو سال در مکتب توحید و در مدرسه علمیه شهید قدوسی(ره) تحصیل کرد.

در مهر ماه سال ۵۹، فهیمه به قم باز می‏گردد و سال سوم تحصیل را در مکتب توحید آغاز می‌کند. در آغاز سال تحصیلی، آموزش و پرورش شهرستان بانه، از مکتب توحید قم می‌‏خواهد که برای کار فرهنگی - تربیتی خواهران به این شهر مبلغ اعزام کند.

در تاریخ ۶ آذر ۱۳۵۹ فهیمه، علم را به صحنه عمل می‌‏کشاند و با تمام دوستانش در مکتب توحید خداحافظی می‌‏کند. او احساس می‌‏کند که این سفر بازگشتی در پی ندارد. غم در نگاهش موج می‌‏زند، غم دوری عزیزان بر دلش سنگینی می‌‏کند، اما او می‌‏داند که اینها تعلقات دنیوی است. او فراتر از اینهاست. با وجود بال‏های بلندش، دیگر پای ماندن و طاقت‏ بر زمین راه رفتن را ندارد. از این رو، ندای پروردگارش را می‌‏شنود و عاشقانه این ندا را لبیک می‌‏گوید. کوله بار سفر بر دوش می‌‏کشد و از خویش هجرتی سرخ آغاز می‌‏کند.

لیکن روح او بی‌‏قرارتر از این است که صبر کند تا پیروزی. دو روز بعد (۱۲/۹/۵۹، برابر با ۲۴ محرم الحرام ۱۴۰۱ ق) روز میعاد اوست‏ با محبوبش. ماشین حامل فهیمه و دوستش، همراه با دو خواهر دانشجو که آنها نیز برای تبلیغ عازم این سفر بودند، از سنندج به سمت‏ سقز، همراه با یک ستون نظامی حرکت می‌‏کنند. ساعت ۴ بعد از ظهر به دیوان دره می‌‏رسند و آنجا را به سمت‏ بانه ترک می‏‌کنند. راه پرخطر و منافقان (خطه کردستان)، این حرامیان جان و ناموس و آبروی مردم در پیش. فهیمه به دوستش می‌‏گوید: «احساس راحتی می‌‏کنم، دیگر فقط از راه دور شاهد نیستم. زیرا خود نیز در جریان هستم.» در بین راه، با صدایی آرام و دلنشین قرآن را تلاوت می‌‏کند. توشه راه او قرآنی است که روبروی او باز است و عکسی از امام که بر دامنش قرار دارد.

ناگهان صدای رگبار گلوله از هر طرف، ماشین آنها را هدف قرار می‌‏دهد; بارانی از خون و گلوله. در این لحظه راننده فریاد می‌‏زند: «سرهاتان را پایین بیاورید» و فهیمه آرام سر بر دامن دوستش می‌‏گذارد. یکی از خواهران دانشجو از ناحیه دست آسیب می‌‏بیند. راننده از ناحیه کتف زخمی می‌‏شود ولی با این حال، ماشین را از آن منطقه دور می‏‌کند. بعد از چند دقیقه ماشین، جلوی درمانگاه متروکی متوقف می‌‏شود. راننده برای پانسمان کتف خود از ماشین پیاده می‌‏شود.

دوست فهیمه برای درمان دوست دانشجویش قصد می‌‏کند پیاده شود که خونی بر دامن خود می‌‏بیند. چشم فهیمه خونین، خدا را به تماشا نشسته است.

فهیمه این راه طولانی و بی‏ پایان را با بال‏های سرخ و با چشمانی سرخ ‏تر اینگونه کوتاه کرد و خط سرخ پیشوای خود حسین‏ علیه السلام را اینگونه با خون سرخ خویش ادامه داد.

پیکر پاک این بانوی طلبه شهیده را در مزار پایین شهرستان زنجان به خاک سپردند.

مجتمع فرهنگی ورزشی جامعه‌الزهرا علیهاالسلام به منظور گرامیداشت یاد و خاطره این شهیده والامقام به نام مجتمع فرهنگی ورزشی شهیده سیاری مزین شده است.

انتهای پیام/