سیری در کلام طیبه شهید «حسن گل‌گیرنوش‌آبادی»؛

مواظب باشید هیزم‌های آتش جهنم شما‌ها نباشید!

شهید «حسن گل‌گیرنوش‌آبادی» از شهدای دوران دفاع مقدس است. او در وصیت‌نامه‌اش نوشته است: «مواظب باشید هیزم‌های آتش جهنم شما‌ها نباشید. خداوندا! اگر مرتکب خطایی گشته‌ام از گناهان من رو سیاه در گذر که بخشش تو بزرگتر از گناه من است.»

کد خبر: ۵۸۱۲۸۱

دوشنبه - ۱۲ آذر ۱۴۰۳ / 1403 12 September

به گزارش نوید شاهد البرز، شهید «حسن گل‌گیرنوش‌آبادی»، يكم مرداد 1341، در شهرســتان تهران ديده به جهان گشــود. پدرش غلام‌رضا، راننده بود و مادرش كوكب نام داشــت. تا پايان دوره متوسطه در رشته اقتصاد درس خواند و ديپلم گرفت. ازدواج كرد. به عنوان پاسدار در جبهه حضور يافت. چهارم آذر 1362، در پنجوين عراق با اصابت تركش به سر، سينه و شكم، شهيد شد. پيكر وی را در بهشت‌زهرای زادگاهش به خاك سپردند. برادرش محسن نيز به شهادت رسيده است.

در ادامه متن وصیت‌نامه شهید «حسن گل‌گیرنوش‌آبادی» را بخوانید.

بسم الله الرحمن الرحیم

«خداوند کسی است که مرگ و زندگانی را آفرید تا شما بندگان را بیازماید که کدام نیکوکارتر است و او مقتدر و آمرزنده است.‌ ای انسان، متوجه باش از این آزمایشگاه پر تلاطم رو سفید بیرون بیایی.‌ ای انسان، متوجه باش دنیا بازر و زیورش گولت نزند و خدای نکرده فردا روز قیامت با هوسبازان و روسیاهان محشور نشوی.‌ ای انسان بدان که به قول قرآن: بدانید که زندگانی دنیا بازی است و شوخی و تفاخر و فخر فروختن در اموال و اولادتان می‌باشد. دنیا کاروانسرایی بیش نیست شمایی که این وصیت را می‌شنوید و یا می‌خوانید بالاخره عمرتان به پایان می‌رسد، سعی کنید؛ همیشه تقوی را پیشه خود سازید و عمرتان را بیهوده نگذارنید و فردا از شما نمی‌پرسند خانه چند طبقه داشته‌اید یا نمی‌پرسند چند تا ماشین و اولاد و چقدر اموال داشته‌اید، فردا از شما می‌پرسند که عمل صالح چقدر انجام داده‌اید و چقدر عبادت و بندگی خداوند بزرگ را کرده‌اید؟ چند یتیم را نوازش کرده‌اید؟ خلاصه بگویم کار خیر چقدر انجام داده‌اید؟
مواظب خودتان باشید! فردای قیامت اگر خلافی انجام داده باشید خلاصه شهدا و مجروحین و جانبازان از شما‌ها پیش خدا و رسولش شکایت می‌کنند می‌گویند؛ اینان بودند که پایمال کننده خون‌های انصار اباعبداله (ع) بودند.
مواظب باشید هیزم‌های آتش جهنم شما‌ها نباشید. خداوندا! اگر مرتکب خطایی گشته‌ام از گناهان من رو سیاه در گذر که بخشش تو بزرگتر از گناه من است.
خداوندا! اسلام عزیز را بر سراسر جهان طنین افکن بنما. خداوندا امام امت پیر جماران را تا ظهور حضرتت در پناه خودت حفظ گردان. خداوندا، پدر و مادر عزیزم شهید داده‌اند و مشقات و زحمات زیادی برای بزرگ کردن من و هدایت من کشیده اند به آن‌ها صبر و بردباری بیشتری عطا کن و مادر عزیزم و پدر بزرگوارم بدانند که خلاصه همه از این دار فانی می‌رویم چه بهتر که در راه اسلام و به راه امام حسین (ع) برویم و امیدوارم که همسرم بتواند ادامه‌دهنده راه تمامی شهدا باشد و برادران و خواهرم هم همین‌طور.
دیگر به دوستان حزب‌اللهی که در سنگر‌ها مشغول فعالیت هستند، توصیه می‌کنم همیشه با هم باشند و یک دست و یک زبان تبلیغ اسلام نمایند. همیشه سعی کنید در زندگی گذشت داشته باشید! اختلاف را که زمینه جدایی است کنار گذاشته و پیرو پیر جماران باشید.
.... باز می‌گردانید و باید که خوب امانتداری می‌کردید که خیلی خوب امانتداری کردید شما‌ها طالب حق هستید و مشغول ذکر حق هستید و به یاد حق هستید.
مادر جان! امیدوارم که بعد از شهادت من با گریه کردن خودت در مقابل حزب الله پیام خون مرا به تمام مسلمانان حزب‌اللهی برسانی همچون زینب قهرمان و دلاور باشی و مانند حضرت فاطمه با گریه از حق دفاع کنی و در مقابل دشمن بخند تا هراس در دلشان افتد و خدا از عملت راضی شود،‌ ای پدر و مادر از هجرتان نالانم.
و سلام بر دوستان مهربان و جنگنده حزب‌الله مستقر در سنگر مسجد و با سلام بر تمامی جان بر کفان حزب اللهی بسیجی، بسیجی و سپاهی و امیدوارم در رزمتان شکست‌ناپذیر باشید و محکم و استوار در راه الله بیاری روح الله پای خود را بر زمین بکوبید تا زمین بلرزد و لرزه بر اندام کفار بیاندازد. سنگرهایتان را محکم‌تر از اول نگهدارید و مجال نفس کشیدن به کافران ندهید،‌ ای دوستان باوفا من رفتم سوی الله با دلی خون‌بار از هجر سرورانی همچون بهشتی، باهنر، رجایی، دستغیب، مدنی صدوقی و اشرفی اصفهانی و با دلی خون‌بار از هجر یاران عزیزم همچون شهید داود، شهید امراله، شهید، ولی الله، شهید حجت الله، شهید محمد رضا، شهید شهاب تاجیک و هم‌رزم عزیزم غلامعباس کوسه جمهوره، برادر‌ها دلتنگ شدم از هجر یارانم، دلتنگ شدم از هجر سرورم حسین ابن علی (ع)، برادر‌ها انتقام خون تمامی شهدای اسلام را بر هر نحو که شده از کفار بی‌ایمان بگیرید در تمام سنگر‌ها از مسجد تا صحنه نبرد حق علیه باطل با تمام قوا بر آن‌ها بتازید. در رزم‌هایتان جای شهدا خالی و نیز بدانید من همه معبود‌های زمانم را کنار زدم و به خدای خود که خالق همه است پیوستم و خدا را بر همه آن‌ها ترجیح دادم و قبل از اینکه بر آن‌ها عشق بورزم به خدای خود عشق ورزیدم و اگر هم یاران را دوست داشتم به خاطر خدایی بودن آنهاست و نیز خدا به من عشق ورزید و این را بدانید که شهادت تنها یک باختن نیست بلکه یک پیروزی و یک انتخاب است.

چند توصیه:
در عزای من نوحه امام حسین (ع) و روضه امام حسین (ع) را بخوانید و به همان سنت قدیمی زنجیر زدن و بلند کردن علامت به اصرار امام عزادرای کنید تا نام و یاد امام حسین (ع) روح مرا شاد کند و یاد او بیشتر زنده شود و لرزه بر بدن کفار بیفتد و نیز من افتخار کنم که در عزای من از سرور و سید شهیدان نام برده و یاد الگوی من بیشتر زنده شده است و نیز بر سرد در خانه و مسجد و قبرم پرچم اسلام را برافرازید تا یاد شهیدان بر دلتان آید و وصایای آن‌ها بر شما بازگو شود.
به یاد سرورم در ختمم، مجالس سخنرانی بر پا کنید تا خدا خوشنود و مردم آگاهتر شوند و از امام اطاعت کنید و از انقلاب پشتیبانی کنید، قدر پاسدار‌ها و بسیجیان و بسیجیان را بدانید و مساجد را خالی نگذارید و در نماز جمعه و دعای کمیل حتما شرکت کنید و همه شما‌ها من را حلال کنید و در شهادت‌ها بیشتر تبلیغات کنید.
امام را دعا کنید!
خدایا! خدایا! تا انقلاب مهدی (عج) حتی کنار مهدی (عج) خمینی را نگهدار.

پیام شاخص شهید بزرگوار بر اساس متن وصیّت نامه و مطابقت با آیات و روایات

پیام شهید: به خدای خود عشق ورزیدم و اگر هم یاران را دوست داشتم به خاطر خدایی بودن آنهاست و نیز خدا به من عشق ورزید.

شاهد حدیثی: قال رسول اکرم (ص): یَقولُ اللّه عَزَّوَجَلَّ إِذ کانَ الغالِبُ عَلَى العَبدِ الاِشتِغالُ بى، جَعَلتُ بُغیَتَهُ وَلَذَّتَهُ فى ذِکرى فَإذا جَعَلتُ بُغیَتَهُ وَلَذَّتَهُ فى ذِکرى عَشَقَنى وَعَشَقتُهُ فَإِذا عَشَقَنى وَعَشَقتُهُ رَفَعتُ الحِجابَ فیما بَینى وَبَینَهُ وَصَیَّرتُ ذلِکَ تَغالُبَاَ عَلَیهِ لایَسهو إِذا سَهَا النّاسُ اُولئِکَ کَلامُهُم کَلامُ النبیاءِ اُولئِکَ البطالُ حَقّا. (کنزالعمال، ج ۱، ص ۴۳۳، ح ۱۸۷۲)
رسول اکرم صلى الله علیه و آله فرمودند: خداى عزّوجلّ مى فرماید: هرگاه یاد من بر بنده ام غالب شود، خواهش و خوشى او را در یاد خود قرار دهم و، چون خواهش و خوشى او را در یاد خود قرار دهم عاشق من شود و من نیز عاشق او گردم و، چون عاشق یکدیگر شدیم حجاب میان خود و او را بر دارم و عشق خود را بر جان او چیره گردانم، چندان که مانند مردم دچار سهو و غفلت نمى‌شود، سخن اینان سخن پیامبران است، اینان به راستى قهرمانند.»

انتهای پیام/