مروری بر وصیت‌نامه شهید حکیمی در سالروز شهادتش

ای مردم! طالب روزی حلال باشید که روزی دهنده خداست

شهید «عبدالرضا حکیمی» در وصیت نامه خود خطاب به مردم سفارش کرده است: طالب روزی حلال باشید که یک لقمه روزی حرام انسان را خوک صفت می‌کند و اطمینان داشته باشید که روزی دهنده خداست اگر خواست به ما روزی می‌دهد و اگر نخواست آن را قطع می‌کند فقط به اندازه نیاز خویش از دنیا برای خود بگیرید و زیاد ان را برای دیگران بخواهیم...»

کد خبر: ۵۸۰۳۳۴

سه‌شنبه - ۲۹ آبان ۱۴۰۳ / 1403 29 August

به گزارش نوید شاهد بوشهر؛ شهید«عبدالرضا حکیمی» یکم آبان ماه ۱۳۴۱ در شهرستان دشتستان از توابع استان بوشهر به دنیا آمد. وی در منطقه پنجوین عراق بر اثر اصابت ترکش در تاریخ ۲۹ آبان ماه ۱۳۶۲ به شهادت رسید.

متن کامل وصیت نامه شهید «عبدالرضا حکیمی»به مناسبت سالروز شهادتش منتشر شد.

الَّذينَ آمَنوا وَهاجَروا وَجاهَدوا في سَبيلِ اللَّهِ بِأَموالِهِم وَأَنفُسِهِم أَعظَمُ دَرَجَةً عِندَ اللَّهِ ۚ وَأُولٰئِكَ هُمُ الفائِزونَمن.

عبدالرضا حکیمی برازجانی متولد ۱۳۴۱ اهل برازجان محل صدور برازجان شماره شناسنامه ۱۱۵۹۴ نام پدر حسین.
با سلام ودرودفراوان برمهدی موعود (عج) وامام امت، خمینی بت شکن و با آرزوی پیروزی حق علیه باطل وصیتم را چنین آغاز می‌کنم. آدمی چه می‌تواند در وصیت بگوید غیر از درخواست‌های معنوی وروحانی چه او دیگر در این دنیا زندگی نمیکند که درباره مسائل این دنیا تصمیم بگیرد، وصیتی بکند و در بعد این مسائل در این چیز‌هایی هستند که می‌آیند و می روند دوامی ندارند و ارزشی ندارند.
در آغاز باید گفت که هرچه می‌توانید ایمان خود را قوی بگردانید تقوا را پیشه کنید چرا که پیامبر اکرم (ص) به این درجه عظیم نبوت رسید که اگر نام او برده شود باید بر او درود فرستاد. رسول خداوند واسطه خداوند و مردم قرار گرفت و حتی در نماز واجب شده است که نامش برده شود، چرا، چرا چنین است؟ چرا چنین مقام عظیمی؟ چون به حد والایی از ایمان و تقوا رسیده که دیگر پرده‌ای میان او و جهان آخرت نیست و از دو جهان اطلاع دارد.
حال اگر ایمان و تقوا نبود این درجه عظیم روحانی هم نبود پس بدانید اگر ایمان بود ایمانی که واقعاً ایمان باشد نه اینکه بگوییم خدایی هست و آخرتی است، نه آن ایمانی که اگر خواستیم کار خیری را انجام بدهیم این باشد که خواسته باشیم خداوند را راضی کنیم نه اینکه بهشت را برای خود بخریم واگر خدای ناکرده خواستیم عمل خطایی انجام بدهیم در برابر خداوند عرق شرم بریزیم وآب شویم ودر زمین فرو رویم.
یعن هر جا را نگاه کنیم خدا را ببینیم اگر اینطور ایمان داشتیم تقوا هم خودبه خود در ما بوجود می‌آید و هر عملی را خواستیم انجام بدهیم اول خدا در نظرمان می‌آید. دیگر نیاز نیست خودمان به فکر خدا بیافتیم، چون خداست که دیگر بنده اش را دوست داردچون می‌داند این بنده هم او را دوست دارد وسعی دارد که خدایش را راضی کند.
دیگر خداوند نمی‌گذارد این بنده مخلص راه خطا را برود. قبل از اینکه بنده به فکر عملی بیفتد این خداست که در نظر او می‌آید واین اثر همان ایمان بوجود خداست به اینکه حتی نزدیکتر از رگ گردنش به اوست.مضمون به آیه‌ای که می‌فرماید: «ونحن اقرب الیه من حبل الورید»و از رگ گردن او به او نزدیکتریم، اینجاست که شخص بزرگ می‌شود، چون دیگر با بزرگ سر وکار دارداگر به خداوند ایمان آوردیم به کتاب قرآن او هم ایمان می‌آوریم، چون این کتاب قرآن سخنان خداوند است که در قیامت شفاعت و شکایت کسانی را که به او عمل کرده ونکرده اند را به خدا می‌کند و وقتی که ایمان به قرآن آوردیم به این آیه می‌رسیم که می‌فرماید: یا ای‌ها الذین امنوا اطیعوا الله واطیعوا الرسول واولی الامر منکم.
پس باید از پیامبر هم اطاعت کرد، چون خداوند این را فرموده وبعد از ایمان به رسول گرامی محمد مصطفی (ص) به این گفته اش می‌رسیم که می‌فرماید:یا علی انت تبرء ذمتی وانت خلیفتی علی امتی.‌ای علی تو هستی که ذمه مرا ابراء می‌کنی (یعنی حقی که بر گردن من است ادا می‌کنیی وجانشین من بر امت من هستی. بحکم رسول خدا بعد از او باید از علی (ع) وفرزندان او اطاعت کرد تا از خداوند اطاعت کرده باشیم؛ و در غیب آخرین فرزند علی (ع) یعن حضرت حجت (عج) از چه کسی باید اطاعت کرد. در این مورد سخنی است از یکی معصومین که می‌فرماید:واما احوادث الواقع ارجعی الی روات احادیثنا. (پس در حادثه‌ها واتفاقات که واقع می‌شود مراجعه کنید به روایت کنندگان احادیث ما) پس باید از کسی که اعلم وعادل واسلام شناس است رجوع کرد ودر حال حاضر به جز امام امت خمینی بت شکن چه کس دیگری لایق تقلید کردن است. کسی که در هر قسمت دانا‌تر است مسائل را خوب می‌فهمد.
کسی است که انقلاب عظیمی را رهبری کرده و می کند کسی که ابرقدرت‌ها از سخن او می‌ترسند، کسی که وقتی می‌گوید شاه باید برود، صد درصدشاه رفتنی میشود. بله با اطاعت از امام خمینی است که می‌شود خدا را راضی کرد می‌شود تقوا را در خودمان بوجود بیاوریم وچون این رژیم با تمام ارگان‌ها ونهاد‌ها ودولت وروحانیت از امام دستور میگیرندوزیر نظر صاحب الزمان است وحضرت حجت هم (عج) از خدا دستور می‌گیرد واجب است از این رژیم پیروی کرد ونکند با مرتکب شدن خلافی خداوند را ناراضی کنیم که در این صورت وای بحال ما نکند دوستی دنیا ما را بگیرد ما باید از این دو روزه دنیا حد کمال استفاده را ببریم یعنی باید توشه‌ای برای آخرت خود فراهم کنیم واین درسایه انجام مسائل فوق است شخص که به فکر دنیا است به گونه‌ای میشود که اگر روزی صد میلیون انسان را بکشد خم به ابرونمی آورد.
نماز شب یادتان نرود در دعا‌های نیمه سحر امام را یادتان نرودهمدیگر را دعا کنید، ظهور حضرت حجت را صلب کنید، پیروز رزمندگان وشفای مجروحین وجانبازان وآزادی اسیران حزب الله یادتان نرود. غیبت همدیگر را نکنید که منشا هر فساد غیبت است. احترام همدیگر را نگه دارید وطالب روزی حلال باشید که یک لقمه روزی حرام انسان را خوک صفت می‌کند واطمینان داشته باشید که روزی دهنده خداست اگر خواست بما روزی می‌دهد واگر نخواست آن را قطع می‌کند فقط به اندازه نیاز خویش از دنیا برای خود بگیرید وزیاد ان را برای دیگران بخواهیم در مقابل بد یها وگناهان صبر کنیم تا ایمانمان قوی شود.
همیشه به یاد امام حسین (ع) که با یاد او واصحابش بود که این انقلاب پیروز شد ودر س شهادت وایمان را به ما آموخته اند ودر س چگونگی مبارزه باکفر را بما آموخته اند، بما آموخته اند که چگونه کفر زمان را سرکوب کنیم و جبهه‌ها را خالی نگذارید. تا با شکست صدام ولشکر رو به زوال او بتوانیم از راه عراق به قدس عزیز برسیم ومسلمانان منطقه وقس را از چنگال اسرائیل غاصب آزاد کنیم ودر نهایت مرا هم در دعاهایتان یادتان نرود واگر نسبت به شما عزیزان جسارتی کرده ام امیدوارم که مرا ببخشید که ما انسان‌ها خطاکاریم.
خدایاخدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار.
سخنی با خانواده ام: امیدوارم که در شهادت من غمی بر خود وارد نکنید ونکند بخاطر شهادت من گریه وزاری کنید که گریه برای کسی است که راه خطایی میرفته ودر آن را کشته شده، در این جا باید گریه کرد، چون شخص با شیطان وارد جهنم می‌شودولی برای شهید باید جشن گرفت، چون شهید امتحان خدایشش را خوب داده وقبول شده البته نمی‌توانم بگویم که اصلا گریه نکنید، چون فرزند وبرادر خویش را از دست داده اید یعنی دیگر در میانتان نیست واین دلتنگی می‌آورد، ولی نکند گریه شما به شکایت تبدیل شود که چرا خدایا فرزندما را از ما گرفته ای؟ نه این صحیح نیست وباز نشودوباز نشود در گریه کردن خویش ناراحتی وارد کنید که روح مرا آزرده می‌کند واگر مرا دوست دارید به همدیگر تبریک بگویید وخوشحال باشید که چنین فرزند وبرادری داشته ایدکه جانش را درراه اسلام می‌دهد.
این را بیاد بیاورید که امام حسین (ع) علی اکبر این جوان والامقام خویش را در راه اسلام داد واگر گریه ایست است بیاد امام حسین (ع) و اصحاب او بکنید ودر آخر‌ای خانواده عزیزم با هم مهربان هستید مهربان‌تر باشید، ایثار داریدوایثارتان را بیشتر کنید وتا می‌توانید مطالعه کنید، وخوب آن را در زندگی خود عمل کنید ومرا ببخشید اگر نسبت به شما جسارتی کرده ام که خداوند حق خودش را بر شهید می‌بخشد، اما حق الناس را نمی‌بخشد مگر خود مردم ببخشند از جمیع شما التماس دعا دارم. نیست مرا غیر خدا دلبری، غیر خدا دلبر وجان پروری، حل شود از عشق خدا مشکلم، عشق شود صیقل جان ودلم، نیست بجز عشق خدا کیش من، مرهم جان ودل پر ریش من، عشق تو را هرکه طلب کار شد، پاک شد طالب دیدار شد، شد دل مسکین زغمت رشک طور، کن تو مرا لایق فیض حضور
عبدالرضا حکیمی برازجانی ۱۳۶۲/۰۷/۰۷

انتهای پیام/