خاطره‌‌ای از شهید «عبدالمجید قنبری باغستانی»

بازی کودکانه، سرآغاز حماسه‌ای بزرگ

مادر شهید تعریف می‌کند: حسینیه امام جعفر صادق(ع) مراسم تعزیعه‌خوانی بود، من و عبدالمجید هم شرکت می‌کردیم؛ وقتی به خانه برمی‌گشتیم می‌گفت: می‌خواهم شبیه‌خوان بشوم و نقش حضرت ابوالفضل(ع) را داشته باشم.

کد خبر: ۵۷۹۹۷۴

چهارشنبه - ۲۳ آبان ۱۴۰۳ / 1403 23 August

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «عبدالمجید قنبری باغستانی» يكم ارديبهشت 1346، در شهرستان بندرعباس ديده به جهان گشود. پدرش غلام و مادرش سكينه نام داشت. تا پايان دوره متوسطه در رشته تجربی درس خواند و ديپلم گرفت. سپس به فراگيری علوم دينی در حوزه علميه پرداخت. به عنوان بسيجی در جبهه حضور يافت . هجدهم تير ماه 1365، با سمت تخريب‌چی در قلاويزان هنگام بازگشايی خط بر اثر انفجار مين و اصابت تركش آن و قطع دست و پا، شهيد شد. پيكر وی را در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپردند. او را عباس نيز می‌ناميدند.

بازی کودکانه، سرآغاز حماسه‌ای بزرگ

حسینیه امام جعفر صادق(ع) مراسم تعزیعه‌خوانی بود، من و عبدالمجید هم شرکت می‌کردیم؛ وقتی به خانه برمی‌گشتیم می‌گفت: می‌خواهم شبیه‌خوان بشوم و نقش حضرت ابوالفضل(ع) را داشته باشم. یک روز با پسر همسایه به خانه آمد و گفت: این هم شمر تعزیه! و بعد رو به من ادامه داد: مادر تو هم چادرت را سر کن و حضرت زینب(س) باش. نمی‌خواستم دلش بشکند، قبول کردم. آن روز به خواست عبدالمجید تعزیه‌ی 3 نفری برپا شد.

سال‌های سال از آن ماجرا گذشت؛ عبدالمجید که به شهادت رسید، پدرش با بغض گفت: از بس بچه را بردی مراسم روضه‌خوانی و تعزیه، شمشیر و خنجر دید، علاقه به جنگیدن پیدا کرد و شد آنچه نباید می‌شد...

(به نقل از مادر شهید، سکینه زمانی)