خاطرات شفاهی والدین شهدا؛

کاش مادرم دعا کند که شهید شوم!

شهید «صیدنورالدین صیدی» از شهدای دفاع مقدس آبان ماه ۱۳۵۹ در جبهه سومار به درجه رفیع شهادت نایل آمد. خیلی دوست داشت شهید شود و بار‌ها می‌گفت کاش مادرم برایم دعا کند که شهید شوم. در ادامه فیلم مصاحبه با مادر گرانقدر شهید منتشر می‌شود.

کد خبر: ۵۷۹۸۶۴

سه‌شنبه - ۲۲ آبان ۱۴۰۳ / 1403 22 August

به گزارش نوید شاهد ایلام؛ شهید «صیدنورالدین صیدی» اول بهمن سال ۱۳۳۹ در روستای جانجان شهرستان سیروان دیده به جهان گشود، تا پایان مطع ابتدایی تحصیل کرد؛ و در سال ۱۳۵۹ به علت عشق و علاقه شهید به امام راحل و دفاع از کشور اسلامی حتی قبل از اینکه به عنوان مشمول به خدمت مقدس سربازی فراخوانده شود خود را به مراکز انتظامی معرفی و دفترچه آماده به خدمت دریافت و به خدمت مقدس سربازی اعزام شد.

پس از گذراندن دوران آموزشی در پادگان‌های کشور اسلامی به پادگان اسلام آباد غرب منتقل شد، پس از ماه‌ها حضور در جبهه‌های جنگ حق علیه باطل یک روز که خانواده از شهید می‌خواستند که به پشت جبهه برگردد، گفته بود اگر شما آنجا بودید هیچگاه چنین درخواستی را از من نمی‌کردید، چون کشور اسلامی ما مورد تجاوز بیگانه قرار گرفته است تا پایان جنگ در جبهه خواهم ماند.

سرانجام بیست و سوم آبان  ۱۳۵۹ در جبهه جنگی سومار از ناحیه سینه چپ مورد اصابت ترکش قرار گرفت و به دیدار معبود خویش شتافت که آرزوی شهید هم همین بود؛ و به عنوان اولین شهید روستای جانجان محل تولدش همیشه در اذهان ماندگار است.

{$sepehr_media_1108904_400_300}

انتهای پیام/