توکل به خدا را سرمایه ی معنوی می دانست

شهيد قاسم اتابك هيچ گاه فريب لذّات زودگذر و زرق و برق دنيا را نخورد. تا می توانست از تجملات دوری می نمود و توکل به خدا را سرمایه ی معنوی و تلاش را مایه ی سرافرازی و کمال انسان می دانست. در ادامه نوید شاهد شما را به خواندن زندگی نامه این شهید بزرگوار دعوت می‌نماید.

کد خبر: ۵۷۸۸۳۲

دوشنبه - ۰۷ آبان ۱۴۰۳ / 1403 07 August

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهيد قاسم اتابك در سال۱۳۴۰ در ميانكوه چشم به جهان گشود. وی در خانواده ای اصيل و متديّن و در سايه ی پدری مؤمن و مادری پاكدامن باليد. در كودكي همراه با خانواده به اميديه صنعتي نقل مكان كرد و در همين محل تحصيلات ابتدايي و راهنمايي خود را با موفقيت سپري كرد.

توکل به خدا را سرمایه ی معنوی می دانست

از كودكي در كنار پدر خود به كار و فعاليت مي پرداخت تا بتواند باری از مشكلات خانواده را بردارد. گاه درآمد يك هفته كار و زحمت خود را به فقرا می بخشيد و يا صرف تحصيل خود می نمود. او هيچ گاه فريب لذّات زودگذر و زرق و برق دنيا را نخورد. تا می توانست از تجملات دوری می نمود و توکل به خدا را سرمایه ی معنوی و تلاش را مایه ی سرافرازی و کمال انسان می دانست.

فعال سياسی

بعد از مدتی در آموزشگاه فنی و حرفه ای شركت نفت مشغول به تحصيل شد و در عين حال موفق به اخذ ديپلم مكانيك گردید، او از دانش آموزان كوشا و با استعداد منطقه به شمار مي رفت و با شروع انقلاب اسلامی به فعاليت سياسی در مسجد جامع اميديه می پرداخت و بارها مورد تعقيب مأمورين ساواك و شهربانی قرار می گيرد و از دست آنها می گريزد.

مسئول آموزش سپاه

با پيروزی انقلاب اسلامی از اولين كسانی است كه در تأسيس سپاه پاسداران نقش عمده ای ايفا می كند. بعد از مدتی مسئوليت آموزش سپاه ديلم را بر عهده می گيرد و سپس به آموزش نيروهای بسيج شركت نفت اقدام می کند. او به دليل تخصص در رشته ی مكانيك و نياز منطقه، اقدام به تعمير و باز سازی ماشين های فرسوده ــ كه در محل شركت ويليام بدون استفاده مانده بود ـ  می كند و با همّت و تخصّص بي نظير خود تعدادی از آنها را راه اندازی مي كند.

شهادت

شهید قاسم اتابک در سال ۵۹ ابتدا به جبهه ی خرمشهر و سپس به محور دارخوين اعزام می شود و آن چنان شجاعانه در برابر دشمن جنگيد كه ياد و خاطره اش هرگز در ميان رزمندگان اسلام فراموش نخواهد شد. او در آخرين وصيت خود تمام پس اندازش را به محرومين مي بخشد. لحظه ی شهادت او نيز سراسر اخلاص و عظمت بود. سرانجام اين رزمنده دلاور در هفده ام آبان ماه 1359 در روستای سليمانيه در محور دارخوين به شهادت رسيد و در گلزار شهدای اميديه به خاك سپرده شد.