خاطرات/خلوت خلیل

«خلیل در خلوت خودش بیشتر مشغول بود تا با اطرافش. او مسیر عاشقی را قبل از اینکه در بحبوحه انقلاب و جنگ بشناسد با کلام نهج‌البلاغه یافته بود و فارغ از هیاهوی آن زمان، خود را با کلام مولای متقیان تربیت میکرد...»در ادامه خاطرات شهیدخلیل امیدیان را از زبان حاج سعید نوایی در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۷۸۵۵۸

سه‌شنبه - ۰۱ آبان ۱۴۰۳ / 1403 01 August

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید خلیل امیدیان در دوم شهريور 1342، در شهرستان دزفول به دنيا آمد. پدرش محمدعلی، فروشنده لوازم يدكی بود و مادرش روبخير نام داشت. تا پايان دوره متوسطه در رشته تجربی درس خواند و ديپلم گرفت. از سوی بسيج در جبهه حضور يافت. بيست و یکم بهمن 1361، در شوش به شهادت رسيد. پیکر وی مدت ها در منطقه برجا ماند و پس از تفحص، در بهشت علی زادگاهش به خاك سپرده شد.

متن خاطره شهید خلیل امیدیان:

چند سال با خلیل بودم. هنوز جنگ شروع نشده بود. آشنایی ما مربوط می‌شد به جلسات قرآن مسجد امام سجاد(ع) جنوبی، هنوز طعم پیروزی انقلاب را نچشیده بودیم.

پیروزی انقلاب نوجوان ها را جوان کرد و ما را در مسیر و بستر فرهنگ سازی قرار داد. اگر چه هنوز با واژه اصیل و عمیق شهادت آشنا نبودیم اما جنگ که شروع شد یکباره حس مردانگی را در ضمیر مان تقویت کرد.

خلیل در خلوت خودش بیشتر مشغول بود تا با اطرافش. او مسیر عاشقی را قبل از اینکه در بحبوحه انقلاب و جنگ بشناسد با کلام نهج‌البلاغه یافته بود و فارغ از هیاهوی آن زمان، خود را با کلام مولای متقیان تربیت میکرد.

هنوز جنگ شروع نشده بود که در یک ماموریت فرهنگی از طرف فرمانداری دزفول عازم اهواز شدیم و بعنوان رابط فرهنگی و تبلیغات در روستاها و شهرک های دزفول و شوش و اندیمشک فعالیت میکردیم.