وصیت‌نامه شهید «تیمور شاکری»

خواهرانم زينب‌وار و برادرانم حسين‌وار ولی فقیه را يارى كنید

شهید «تیمور شاکری» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: از خواهرانم مى‌خواهم هميشه زينب وار و برادرانم حسين‌وار و قاطعانه امام را يارى كنند و راه شهيدان را ادامه دهند و از پدر عزيزم مى‌خواهم كه هيچ وقت به خاطر من ناراحت نشود.

کد خبر: ۵۷۸۴۷۱

دوشنبه - ۳۰ مهر ۱۴۰۳ / 1403 30 July

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «تیمور شاکری» يكم مرداد 1346، در روستای فارياب از توابع شهرستان رودان چشم به جهان گشود. پدرش محمود، كشاورز بود و مادرش معصومه (فوت1360) نام داشت. تا پايان دوره راهنمايی درس خواند. به عنوان پاسدار در جبهه حضور يافت. سی‌ام مهر ماه 1362، در مريوان توسط نيروهای عراقی بر اثر اصابت تركش به شهادت رسيد. مزار او در زادگاهش واقع است.

وصیت‌نامه شهید:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

همه از خدایيم و به سوى او باز مى‌گرديم. من در تاريخ هفت فروردین 1361 وارد جبهه حق عليه باطل شدم با اين اميد كه بتوانم با يارى خداوند به سهم خود ضربه‌اى بر صداميان وارد آورم و با سلاحم، قلب صداميان را نشانه روم و با خون ناچيز خود درخت اسلام را كه به وسيله خون على‌اكبرهاى زمان پر بار شده، پر بارتر سازم و نائب امام زمان(عج)، خمينى بت‌ شكن كه بت‌هاى زمان يعنى شاه، ملى‌‌گراها، ليبرال‌ها و منافقين را يكى پس از ديگرى شكسته و حالا هم نوبت نوكر حلقه به گوش آمريكا يعنى صدام يزيد كافر رسيده‌ كه به‌ رهبرى امام امت، يارى‌ مردم و پشتيبانى‌ الله به زودى مانند ديگر اعمال آمريكا سرنگون خواهد شد.

از خواهرانم مى‌خواهم هميشه زينب وار و برادرانم حسين‌وار و قاطعانه امام را يارى كنند و راه شهيدان را ادامه دهند و از پدر عزيزم مى‌خواهم كه هيچ وقت به خاطر من ناراحت نشود، چرا كه قرآن مى‌گويد گمان نبريد آن‌ها كه در راه خدا كشته شدند مردگانند، بلكه آن‌ها زنده و در نزد پروردگارشان روزى داده می‌شوند. ديگر تذكرم به برادران و خواهرانم اين است، كسى كه جمهورى اسلامى و رهبرى امام‌ خمينى را قبول ندارد به دیدن جنازه من نيايد.

انتهای پیام/