زندگینامه شهید «حسن مرادیان»

پیکرش ۱۰ ماه در زیر آفتاب سوزان ارتفاعات ماند

پیکر مطهرش ۱۰ ماه در زیر آفتاب ارتفاعات قلاویزان ماند و پس از تفحص صحیح و سالم به خاک سپرده شد.

کد خبر: ۵۷۷۵۸۹

دوشنبه - ۱۶ مهر ۱۴۰۳ / 1403 16 July

به گزارش نوید شاهد همدان، شهید حسن مرادیان دوم آذر ۱۳۳۷ در شهر همدان دیده به جهان گشود. عشق به اسلام و اهل بیت از همان دوران کودکی در وجودش شکل گرفت و با بزرگ شدنش قوت گرفت.
حسن پسری باهوش و مذهبی بود به طوری که در دوران کودکیش که جو حاکم بر جامعه با رنگ و بوی بی بند وباری و بی حجابی همراه بود به شدت خود را از دیدن نامحروم نهی می‌کرد و همواره به خواهرش توصیه می‌کرد که حجاب خود را حفظ کند و اگر هم کسی به وی حرفی زد گوش ندهد، چون در آن زمان کسی که حجاب داشت عقب مانده و بی تمدن شناخته می‌شد.
به علت مشکلات مالی مجبور شد برای تامین مخارج زندگی کار کند و از سن ۱۴ سالگی وارد عرصه کار و تلاش شد. پس از گذراندن دوران ابتدایی و راهنمایی وارد دبیرستان شد و آنجا را برای خود پایگاهی یافت تاهرچه بیشتر به مبارزه بپردازد و در آن زمان فعالیت خود را در کانون جوان مسلمان آغاز کرد.
شب‌ها به بهانه تمرین بسکتبال از منزل خارج می‌شد و اعلامیه‌های امام را در شهر پخش می‌کرد و شعار‌های انقلابی را در سر و روی شهر می‌نوشت. در آغاز انقلاب در تمام راهپیمایی‌ها شرکت می‌کرد و باوجود مخالفت‌ها و مشکلاتی که به وجود می‌آمد همچنان پای کار انقلاب بود و برای در امان ماندن خانواده اش از ظلم ساواک هفته‌ها به خانه نمی‌رفت.
بعد از پیروزی انقلاب به مدت شش ماه در کمیته مشغول خدمت بود و با تشکیل سپاه وارد سپاه شد و از طرف سپاه به عنوان فرمانده عملیات بسیج و فرمانده پادگان قدس انتخاب شد و مشغول به خدمت شد.
او از تمام لذایذ دنیوی خود را محروم کرده و تمام وقت خود را وقف خدمت به اسلام می‌کرد و بار‌ها شده بود وقتی به خانه می‌رفت از شدت خستگی خوابش می‌برد و از فرصت کم در راه روشنگری خواهر و برادرانش استفاده می‌کرد.
باآغاز جنگ تحمیلی به جبهه رفت و مدت یک ماه در مریوان بود و بعد از یک ماه بازگشت. آرزویش شهادت شده بود در راه خدا و مدام از مادرش می‌خواست که برای شهادتش دعا کند. آخرین باری که از منزل خارج شد به مادرش گفت اگر من شهید شدم گریه نکنید و مرا حلالم کنید، مادرش در نهایت راضی به شهادتش شد و شهید حسن مرادیان در ۱۱ شهریور ۱۳۶۰ هنگامی که همراه برادران دیگر سپاه و همرزمش «جلال محقق» در کوه‌های قلاویزان براثر اصابت تیر به پیشانی به شهادت می‌رسد و پیکر مطهرش به مدت ۱۰ ماه در ارتفاعات قلاویزان می‌ماند و پس از این مدت طولانی پس از تفحص پیکر به صورت سالم به گلزار شهدای همدان جهت خاکسپاری باز می‌گردد.