خاطرات شفاهی؛

فرزندانم با کمبود محبت دستانِ پدر، بزرگ شدند

همسر شهید حاج «غلامرضا غیاثی» سال‌ها در کسوت معلمی درس عشق و ایثار در زیر آتش و خمپاره دشمن بعثی را به دانش آموزان دیارمان آموخت، در حمله تروریستی منافقان کوردل سی‌ام بهمن‌ماه ۱۳۷۹ به علت اصابت گلوله تروریست‌ها در شهر ایلام به درجه رفیع جانبازی نائل آمد و پس از نوزده سال تحمل رنج و سختی دار فانی را وداع و به یاران و همراهان شهیدش پیوست. همسر شهید می گوید: فرزندانم با کمبود محبت دستان پدر بزرگ شدند. در ادامه این مصاحبه تصویری منتشر می‌شود.

کد خبر: ۵۷۷۲۸۶

سه‌شنبه - ۱۰ مهر ۱۴۰۳ / 1403 10 July

به گزارش نوید شاهد ایلام، جانباز ۷۰ درصد قطع نخاع گردنی شهید «غلامرضا غیاثی» فرزند غلامحسین چهاردهم آذرماه ۱۳۳۳ در شهر ایلام دیده به جهان گشود. این شهید بزرگوار که سال‌ها در کسوت معلمی درس عشق و ایثار در زیر آتش و خمپاره دشمن بعثی را به دانش آموزان دیارمان آموخت. در حمله تروریستی منافقان کوردل در سی‌اُمین روز از بهمن‌ماه ۱۳۷۹ به علت اصابت گلوله تروریست‌ها در شهر ایلام به درجه رفیع جانبازی نایل آمد و پس از ۱۹ سال تحمل رنج و سختی در ششم آبان ۱۳۹۷ دار فانی را وداع و به یاران و همراهان شهیدش پیوست.

مزار شهید در جوار شهدای گمنام بهشت رضا ایلام قرار دارد. از این شهید والامقام سه فرزند دختر به یادگار مانده است.

همسر گرانقدر شهید در ادامه گفت: فرزندانم با کمبود محبت دستان پدر، بزرگ شدند. چون پدرشان قطع نخاع گردنی بود در طی نوزده سالی که جانباز بودند فرزندانم از همنشینی با او سر سفره محروم شدند، به خاطر شرایط جسمانی‌اش یک روز هم مسافرت نرفتیم.

{$sepehr_media_1094792_400_300}

انتهای متن/