در انتظار میکائیل

برادر شهید «میکائیل نجفلوی ترکمانی» تعریف می‌کند: مادر آرام و قرار نداشت یک شب برف زیادی باریده بود. او احساس می‌کند که صدای درب می‌آید و صدای میکائیل که مادر را صدا می‌زند. مادرم با خوشحالی به حیاط آمده هر چه صدای پسرم پسرم می‌کند صدایی نمی‌شوند، فلذا به کوچه می‌آید در میان برف‌ها و شدت سرما پسرش را صدا می‌کند.

کد خبر: ۵۷۷۲۳۱

سه‌شنبه - ۱۰ مهر ۱۴۰۳ / 1403 10 July

به گزارش نوید شاهد زنجان، شهید «میکائیل نجفلوی ترکمانی» دوازدهم مرداد ۱۳۳۵، در ترکمان از توابع ترکمانچای شهرستان میانه به دنیا آمد. پدرش ابوالفتح و مادرش ربابه نام داشت. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. بیست و هشتم آبان ۱۳۵۹، در منطقه عملیاتی سومار در درگیری با مزدوران بعثی عراق مفقودالاثر شده است. تاکنون خبری از او به دست نیامده است وی جاویدالاثر می‌باشد.

جبرائیل نجفلوئی برادر بزرگ شهید «میکائیل نجفلوئی» از او می‌گوید:

آخرین باری که برادرم به جبهه رفت به مادرم قول داد که ۱۰ روز دیگر به مرخصی خواهم آمد و مادرم هم گفت که ان‌شاءالله. بیایی برایت زن می‌گیرم تا پس از خاتمه سربازی زندگی را شروع کنی. برادرم خندید و گفت: ان‌شاءالله

میکائیل وعده‌ی ۱۰ روز را داده بود ولی چند ماهی گذشت از او خبری نشد بالاخره من به همراه مادرم به مناطق عملیاتی جنوب و غرب به دنبال او گشتیم ولی هیچ خبری از او نشد به ناچار مایوس و ناراحت به منزل برگشتیم.

مادر آرام و قرار نداشت یک شب برف زیادی باریده بود مادر احساس می‌کند که صدای درب می‌آید و صدای میکائیل که مادر را صدا می‌زند. مادرم با خوشحالی به حیاط آمده هر چه صدای پسرم پسرم می‌کند صدایی نمی‌شوند، فلذا به کوچه می‌آید در میان برف‌ها و شدت سرما پسرش را صدا می‌کند.

از خودش می‌پرسد شاید اشتباه کردم او میکائیل بود. شاید به منزل برادرش رفته. یکدفعه درب منزل ما محکم کوبیده می‌شود. رفتم در را باز کردم دیدم مادرم این پیرزن نحیف با صدای لرزان و گریان می‌گوید بیا برادرت آمده ولی نمی‌دانم کجا رفت.

منم سریع به بیرون آمدم هر چه گشتم و صدا کردم خبری از میکائیل نبود. برگشتم به طرف درب منزل. مادرم را دیدم جلوی درب حیاط افتاده و جان به جان آفرین تسلیم نموده است.

برادرم میکائیل همان انتظار مادرم را به یادگار برد و هنوز که هنوز است خبری از وی نداریم و منتظریم که ان‌شاءالله روزی برگردد.

او در محل اسوه بود و همه او را دوست داشتند و الان هم همیشه از او یاد می‌کنند.