می‌روم و شما را در این روستا سربلند می‌کنم

پدر شهید احمدرضا محمدی در خاطره ای از فرزند شهیدش گفت : «وقتی ایشان به محل خدمت می‌رفت به او گفتم: مرا از وضعیت خودت مطلع و با این کار خوشحالم کن. ایشان گفت: می‌روم و شما را در این روستا سربلند می‌کنم و برایتان افتخار می‌آورم. ولی پدر جان! دوست دارم که دستت را از قرآن جدا نکنی و همیشه خدا را در نظر داشته باشی چون دنیا ارزش ندارد.»

کد خبر: ۵۷۶۲۸۲

يکشنبه - ۰۱ مهر ۱۴۰۳ / 1403 01 July

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید احمدرضا محمدی در اولین روز از شهریور سال 1339 در قریه سیان سفلی از توابع شهرستان خمین به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش به پایان رساند و بعد از آن به شغل کشاورزی مشغول شد. شهید به دلیل اینکه آخرین فرزند پدری بود، بیشتر مورد لطف اعضای خانواده بوده و بسیار با آنان مهربان و خوش‌رفتار بود.

هنگامی که موعد خدمت سربازی‌اش فرا رسید، هنوز جنگ تحمیلی عراق علیه ایران شروع نشده بود. او به عنوان سرباز لشکر 84 خرم‌آباد پس از پایان دوره آموزشی راهی مناطق غرب کشور شد و محل خدمتش در منطقه مهران بود. احمدرضا در دومین روز از جنگ تحمیلی در حالی که نیروهای ایرانی آمادگی لازم برای مقابله با تجاوز مزدوران بعثی عراق را نداشتند، در ارتفاعات قلاویزان مهران با ترکش خمپاره دشمن به شهادت رسید. پیکر مطهر شهید اولین شهید جنگ تحمیلی روستا بود که در زادگاهش به خاک سپرده شد.

خاطره ای از پدر:

وقتی ایشان به محل خدمت می‌رفت به او گفتم: مرا از وضعیت خودت مطلع و با این کار خوشحالم کن. ایشان گفت: می‌روم و شما را در این روستا سربلند می‌کنم و برایتان افتخار می‌آورم. ولی پدر جان! دوست دارم که دستت را از قرآن جدا نکنی و همیشه خدا را در نظر داشته باشی چون دنیا ارزش ندارد.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی