در جلسه‌ها میوه نمی‌خورد!

«در جلسه‌ها خوراکی، میوه و ... می‌دادند. مسیب نمی‌خورد. می‌گفت تا وقتی همه نیرو‌های من از این پذیرایی استفاده نکنند من هم نمی‌خورم ...» آنچه می‌خوانید بخشی از خاطرات شهید «مصیب مرادی‌کشمرزی» است که تقدیم حضورتان می‌شود.

کد خبر: ۵۷۵۴۵۰

سه‌شنبه - ۲۰ شهريور ۱۴۰۳ / 1403 20 June

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید «مصیب مرادی‌کشمرزی»، دهم فروردین ماه سال ۱۳۲۹، در روستای خاکعلی از توابع شهر آبیک چشم به جهان گشود. پدرش علی، کشاورز بود و مادرش فاطمه‌سلطان نام داشت، تا پایان دوره کاردانی در رشته علوم و فنون نظامی درس خواند، پاسدار بود، ازدواج کرد و صاحب یک پسر و دو دختر شد. این شهید بزرگوار بیست‌وهشتم تیر ماه سال ۱۳۸۴، در دیواندره هنگام پاکسازی مناطق جنگی بر اثر انفجار مین و اصابت ترکش به کمر و پا، شهید شد، مزار مطهرش در زادگاهش واقع است و برادرش حسن نیز به شهادت رسیده است.

در جلسه‌ها میوه نمی‌خورد!

سرهنگ پاسدار جعفر ولدآبادی همرزم شهید مصیب مرادی روایت می‌کند: بعد از قطعنامه کمی وضعیت بهتر شده بود؛ در جلسه‌ها خوراکی و میوه و ... می‌دادند. مسیب نمی‌خورد. می‌گفت تا وقتی همه نیرو‌های من از این پذیرایی استفاده نکنند من هم نمی‌خورم. این‌طور وقت‌ها که بچه‌ها از او می‌پرسیدند چرا میوه‌ات را نمی‌خوری؟ با شوخی می‌گفت بچه‌های من گرسنه هستند!

منبع: کتاب آقا مصیّب (۴ فصل از زندگی سردار شهید مصیب کشمرزی‌مرادی)