راه شهادت، انتخاب راه حق و حقیقت است

شهید «عباس بهشتی» در قسمت اول وصیت‌نامه‌اش نوشته است: «راهی را که من انتخاب کرده‌ام راه حقیقت و درستی است و از شما می خواهم که امام امت آن مجاهد کبیر عصاره حسین ابن علی(ع) و رهبر انقلاب خمینی را یاری نمائید و او را تنها نگذارید.»

کد خبر: ۵۷۵۲۹۰

شنبه - ۱۷ شهريور ۱۴۰۳ / 1403 17 June

به گزارش نوید شاهد شهرستان‌های استان تهران، شهید «عباس بهشتی» در سال ۱۳۴۲ در تهران و در خانواده‌ای مذهبی چشم به جهان گشود. نام پدر وی نایب و مادر ایشان خانم ننه نام داشت. تحصیلات خود را در هفت سالگی آغاز کرد و تا سال چهارم متوسطه در رشته ریاضی ادامه داد. او در مسجد محله فعالیت چشمگیری داشت و بچه‌های محل را جهت شرکت در نماز جماعت ترغیب می‌کرد. پیش از انقلاب حضور فعالی در تظاهرات و تجمعات اعتراض آمیز بر ضد رژیم ستمشاهی داشت و پس از پیروزی انقلاب نیز با عضویت در بسیج به وظیفه خود در قبال نظام اسلامی عمل کرد. او به اجرای احکام الهی به ویژه امر به معروف و نهی از منکر و مسئله ولایت فقیه اعتقادی راسخ داشت.

همواره قرآن تلاوت می‌کرد و از نظر شخصیتی فردی مهربان، صبور، باگذشت، فداکار و مردم دوست بود. این شهید والامقام همزمان با آغاز جنگ تحمیلی به فرمان ولی امر خود حضرت امام(ره) لبیک گفت و داوطلبانه از سوی بسیج به جبهه نبرد شتافت.

نخستین بار در سال ۶۱ به جبهه‌های غرب کشور اعزام شد و مدت یک ماه حضور داشت. بار دوم به منطقه دشت عباس و از آنجا به جنوب فکه عزیمت کرد. شهید عباس بهشتی در جریان عملیات والفجر مقدماتی در منطقه دشت عباس به هنگام نبرد با متجاوزان بعثی بر اثر اصابت گلوله و ترکش خمپاره به شهادت رسید.

قسمت اول وصیت‌نامه شهید «عباس بهشتی» را در ادامه مرور می‌کنیم:

«بسم رب الشهدا و الصدقین»

«مِّنَ ٱلۡمُؤۡمِنِینَ رِجَالࣱ صَدَقُواْ مَا عَٰهَدُواْ ٱللَّهَ عَلَیۡهِۖ فَمِنۡهُم مَّن قَضَىٰ نَحۡبَهُۥ وَمِنۡهُم مَّن یَنتَظِرُۖ وَمَا بَدَّلُواْ تبدیلا»

به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان و با سلام و درود فراوان بر پیشتازان انقلاب اسلامی که در رأس آنها قاعد اعظم امام خمینی پرچمدار حماسه آفرین حسینی که برای پیشبرد هدف‌های اسلام عزیز بر طاغوت و طاغوتیان خود پیروز گشته و چون ابراهیم بت‌شکن تمام بت‌ها را در هم شکسته و می‌رود تا پرچم اسلام را در تمامی اقصی نقاط جهان به احتراز در آورد.

و بعد با سلام به پدر و مادر مهربانم و تمامی اهل خانواده، پدر و مادر عزیز و گرامیم ممکن است وقتی‌که شما این نوشته را خوانید من دیگر نباشم و از حالت مادی که دارم خارج شده باشم چون برای یک مسلمان مرگی وجود ندارد و این تحولی بیش نیست. امیدوارم زیاد بی‌تابی نکنید که این کار از اجر شما می‌کاهد.

انسان برای گذراندن امتحان آفریده شده و تمام کارها و مسائل برای امتحان انسان است و فرزند دارشدن هم جزئی از این امتحان می‌باشد. امانتی است پیش شما از طرف خداوند که در موقع برای همه می‌باشد. «انالله و اناالیه راجعون» پس چه خوب است آدمی در راه خدا از این راه بگذرد.

وصیتم به شما پدر و مادر عزیز، البته هدفم از نوشتن وصیت‌نامه برای ناراحت کردن شما نیست بلکه برای آگاهی هر چه بیشتر شما به حقیقت است، خداوند مرا نیامرزد اگر بخواهم ذره‌ای شما را ناراحت کنم. راهی را که من انتخاب کرده‌ام راه حقیقت و درستی است و از شما می خواهم که امام امت آن مجاهد کبیر عصاره حسین ابن علی(ع) و رهبر انقلاب خمینی را یاری نمائید و او را تنها نگذارید.

پدرم بدان و آگاه باش که فرزندت هرگز از فرمان باری تعالی سرباز نمی‌زند و مرگ در راه خدا را جز سعادت نمی‌داند و زندگی را جز جهاد در راه عقیده درست نمی‌داند و شهادت را جزو بهترین نعمت‌های خداوند می‌داند.

مادرم: بالاخره بر احساس مادرانه ات پیروز شدی و فرزندت را روانه میدان نبرد کفار و مسلمین کردی و من به وجود تو افتخار می‌کنم که مادری از سلالهِ فاطمه زهرا هستی.

ای برادران عزیزم: پیوسته در راه اعتلای اسلام عزیز کوشا باشید و تمامی فرامین امام را به جان  دل پذیرا باشید و زمان، زمان حسین است و ایام عاشورا.

انتهای پیام/