فرازی از وصیت‌نامه شهید «حسن حسام‌بندکهل»

شهادت، خونى است که به پیکر اجتماع تزریق مى‏‌شود

شهید «حسن حسام‌بندکهل» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد‌: «فتح کربلا احتیاج به شهادت دارد و شهادت، خونى است که به پیکر اجتماع تزریق می‌شود و من نیز از این پس خود را آماده براى فتح کربلا کرده‌ام و نیز آماده شهادت شده‏‌ام تا بتوانم براى آزادکردن کربلا از دست کفار، قیام کرده باشم ...»

کد خبر: ۵۷۴۷۲۶

سه‌شنبه - ۰۶ شهريور ۱۴۰۳ / 1403 06 June

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید «حسن حسام‌بندکهل»، ششم شهریور سال ۱۳۴۳، در روستای حسین‌آباد از توابع شهر آبیک به دنیا آمد، پدرش رجب و مادرش محترم نام داشت و تا دوم متوسطه درس خواند. این شهید بزرگوار از سوی بسیج در جبهه حضور یافت، یکم فروردین سال ۱۳۶۱، در محور دزفول ـ شوش بر اثر اصابت ترکش به سینه، شهید شد و مزار مطهرش در گلزار شهدای شهر زادگاهش واقع است.

متن وصیت‌نامه شهید حسن حسام‌بندکهل:

اکنون که این وصیت‏‌نامه را مى‌‏نویسم، باید بگویم که خود را لایق شهادت نمى‏‌دانم؛ چراکه مى‌دانم کسانى که در راه خدا شهید مى‏‌شوند، انسان و مؤمن واقعى، پاک و بافضیلت هستند و به همین خاطر فکر مى‏‌کنم که من با این صفات بزرگ و والا فاصله‌ی زیادى دارم. ولى از خداوند متعال خواستارم که مرا یارى کند که به راه راست و به سنگرهاى جنگ حق علیه باطل اعزام شوم، شاید از این طریق بتوانم با برادران پاک و بافضیلت جبهه همنشین باشم، به این امید که صفات خوب و والاى آن‌ها در من اثر کند و بدین وسیله من بتوانم، خود را براى شهادت آماده سازم.

دعاى دیگرم این است که از خداوند متعال عاجزانه تقاضا دارم که مرا با شهداى صدر اسلام محشور فرماید. آنچه مرا وادار کرد که به جبهه بروم، لبیک گفتن به امر روح‌الله، حضرت امام خمینى بود که فرمودند: «جوانان عزیز به جبهه‌ها بروند و هر چه زودتر مسأله جنگ را تمام کنند.» «لا تکن ظالما و لا مظلوما»؛ نه به کسى ظلم کُن و نه زیر بار ظلم برو! که این مرام حسین(ع) و منطق دین است. چنانکه از مرگ چاره‌‏اى نیست و سرانجام باید قالب تهى کرد؛ پس چه بهتر که انسان در راه احیاى عدل و فضیلت و براى رضاى خدا در میدان جنگ، با شمشیر کشته شود.

من از این آیه چنین برداشت کردم که همه ما روزى آب گندیده‌اى بیش نبودیم و سرانجام هم به خاک بَدَل مى‏‌شویم؛ پس چرا این جان و تن را قبل از پوسیدن و نابود شدن با خدا معامله نکنیم؟ چرا باید صبر کنیم تا مرگ به سراغ‌مان بیاید؟ چرا شهادت را در آغوش نگیریم؟

این بخش از وصیت‏‌نامه را در جبهه نوشته‌ام و می‌دانم که در آینده نزدیک، حمله گسترده‏اى براى فتح کربلا در پیش داریم و مُسَلَّم است که فتح کربلا احتیاج به شهادت دارد و شهادت، خونى است که به پیکر اجتماع تزریق مى‌‏شود و من نیز از این پس خود را آماده براى فتح کربلا کرده‌ام و نیز آماده شهادت شده‌‏ام تا بتوانم براى آزادکردن کربلا از دست کفار، قیام کرده باشم.