در وصیت نامه شهید محمد ابراهیمی چنین آمده؛

افتخار می‌کنم که در ارتش اسلام هستم و مشت محکمی بر دهان دشمن استکبار جهانی خواهم زد

شهید محمد ابراهیمی نوشته است: برادر هم اکنون که به پاس وظیفه شغلی و نوای وجدانم به نائب امام زمان برای سرکوبی دشمن وجلوگیری از تجاوز به جبهه میروم خود را مانند کبوتری سبکبال حس میکنم و افتخار می‌کنم که در ارتش اسلام هستم و مشت محکمی بر دهان دشمن استکبار جهانی خواهم زد.

کد خبر: ۵۷۴۴۹۴

پنجشنبه - ۰۱ شهريور ۱۴۰۳ / 1403 01 June

به گزارش نوید شاهد خراسان رضوی، شهید محمد ابراهیمی در سال ۱۳۲۲ در خانواده‌ای روستایی و مذهبی بدنیا آمد و تحصیلات ابتدائی دوره دبستان را در مدرسه‌ی درگی (روستای درگی) که تقریبا پانزده کیلو متر از روستای زادگاهش (روستای کخا) فاصله داشت گذرانده. قابل بذکر است که این فاصله را هر روز پیاده طی میکرد.

دوران دبیرستان را در شهر زابل طی کرد و در خانه‌ی عمویش زندگی میکرد، اما به خاطر کمک به خانواده و اینکه شهید در مقابل خانواده اش احساس مسئولیت میکرد پس از گرفتن سیکل وارد ارتش شد.
در ارتش آنطور که دوستان وی میگویند ایام فراغت خود را بکتاب خواندن و رفتن به مسجد و رفت و آمد به مجالس روضه خوانی میگذراند.

در نامه هایش همیشه حال و احوال دورترین افراد فامیل را جویا میشد همیشه میگفت که همدیگر را دوست داشته باشیم و صله رحم بجا آورید و خود در مدت کم مرخصی اینکار را میکرد. به انقلاب و امام بیش از هر چیز معتقد بود و امام راحل را بسیار دوست می‌داشت.

و در نهایت پس از اعزام به جبهه های حق علیه باطل توسط لشکر 77 در مرداد ماه 1361 در محور احواز خرمشهر به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

در وصیت نامه‌ای که به برادرش نوشته می گوید:

بسم رب شهدا والصدیقین

برادر هم اکنون که به پاس وظیفه شغلی و نوای وجدانم به نائب امام زمان برای سرکوبی دشمن وجلوگیری از تجاوز به جبهه میروم خود را مانند کبوتری سبکبال حس میکنم و از سویی وابستگی‌های که پشت سر دارم مرا به تفکر وا میدارد ولی رفتن را ترجیح میدهم.

افتخار می کنم که سرباز امام زمان باشم، افتخار می کنم که در ارتش اسلام هستم و مشت محکمی در دهان دشمن استکبار جهانی خواهم زد و امام خود را خشنود می سازم.

محمد ابراهیمی

انتهای پیام/