خاطره‌‌ای از شهید «خلیل تختی‌نژاد»

روح بزرگش او را لایق شهادت کرد

دوست و همرزم شهید تعریف می‌کند: «خیلی با مرام و معرفت بود خیلی زود از چیزی ناراحت نمی‌شد. روح بزرگی داشت و هرحرفی را به دل نمی‌گرفت. اگر احساس می‌کرد کسی از او ناراحت شده خودش می‌آمد و عذرخواهی می‌کرد. به راستی که لایق شهادت بود.»

کد خبر: ۵۷۴۳۸۹

سه‌شنبه - ۳۰ مرداد ۱۴۰۳ / 1403 30 May

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «خلیل تختی‌نژاد» دهم مرداد 1372، در شهرستان بندرعباس به دنیا آمد. پدرش محمد بازنشسته نیروی انتظامی و مادرش زهرا نام داشت. تا دوره لیسانس در رشته مدیریت دفاع امنیتی درس خواند.

پاسدار بود که چهاردهم خرداد 1398، با سمت فرمانده عملیات شهر درعا در سوریه شهر دیروزور روستای مغرلیه در درگیری با داعش بر اثر اصابت پرتابه‌های جنگی به بدن به شهادت رسید. پیکر وی را در شهر تخت به خاک سپردند.

روح بزرگش او را لایق شهادت کرد

شهید «خلیل تختی‌نژاد» متولدسال 1372 بود و ورودش به دانشگاه امام حسین (ع) و عرصه پاسداری از ۱۵ اسفند ماه سال 1390 آعاز شد. خلیل از وقتی وارد یگان شد خیلی شور و شوق داشت مدافع حرم شود. خیلی پیگیری کرد تا اینکه سال 1394 قبول کردند که سوریه برود و به جمع مدافعین حرم بپیوندد.

به خاطر روحیه عملیاتی و شهادت طلبی که داشت پیگیر موضوعات آموزشی بود. قبل از اینکه به منطقه اعزام شود کارهای آموزشی را انجام می‌داد در سوریه هم کارهای پشتیبانی و عملیاتی بر عهده‌اش بود. در دوره‌های قبلی هم که اعزام شد واقعا خوش درخشید. تقریبا سری سوم بود که به سوریه می‌رفت و می‌آمد و این بار قسمتش شهادت شد.

من چندین سال با خلیل دوست بودم. بیشتر حسن نیت او را در اعمالش می‌دیدم. اینطور نبود که اهل حرف زدن باشد یا از خودش بگوید. کارهای خیر در حرکات او مشهود بود. اگر کسی مریض می‌شد دستش را می‌گرفت. اگر کار خیر یا اردوی جهادی پیش می‌آمد حتما در آن مشارکت می‌کرد.

خیلی با مرام و معرفت بود خیلی زود از چیزی ناراحت نمی‌شد. روح بزرگی داشت و هرحرفی را به دل نمی‌گرفت. اگر احساس می‌کرد کسی از او ناراحت شده خودش می‌آمد و عذرخواهی می‌کرد.

در قرارگاه البوکمال مسئولیت داشت که همان‌جا هم به شهادت رسید. به راستی که لایق شهادت بود.

(به نقل از دوست و همرزم شهید، محمد رضایی)

انتهای پیام/