برگی از خاطرات شهید «میوه‌چین»؛

وقت نماز، نماز!

«وقتی وقت نماز و صدای اذان بلند می‌شد. علی اولین نفری بود که آستین‌هایش را بالا می‌زد و به سمت محل برگزاری نماز می‌رفت چه در جبهه‌ها و چه در پادگان آموزشی ...» آنچه می‌خوانید بخشی از خاطرات خواندنی شهید «علی میوه‌‏چین» است که تقدیم حضورتان می‌شود.

کد خبر: ۵۷۳۷۲۹

دوشنبه - ۲۹ مرداد ۱۴۰۳ / 1403 29 May

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید «علی میوه‌‏چین»، ۱۵ خردادماه سال ۱۳۴۱ در قزوین به دنیا آمد، تحصیلاتش را با پایان مقطع متوسطه در هنرستان انقلاب در قزوین گذراند، همراه با مردم در وقایع انقلاب سال ۵۷ حضور فعال داشت و پس از پیروزی انقلاب نیز در حزب جمهوری اسلامی، جهاد سازندگی و شکل‏‌گیری بسیج در قزوین مشارکت داشته و به آموزش نظامی بسیجیان و رزمندگان عازم جبهه‏‌ها پرداخت. شهید میوه‌چین با تحرکات ضدانقلاب در کردستان و آغاز جنگ تحمیلی به‏ دفعات در جبهه‏‌های مختلف حضور داشت و همچنین در عملیات‏‌های فتح‌‏المبین و بیت‏‌المقدس به‏ عنوان فرمانده‏ گردان نقش‌‏آفرین بود.

وی سرانجام غروب ۱۸ بهمن ماه سال ۱۳۶۱ و در آستانه‏ عملیات والفجر مقدماتی درحالی‌که به فرماندهی عملیات تیپ الهادی(ع) از لشکر ۱۷ علی بن ابیطالب(ع) منصوب شده بود به منظور تکمیل شناسایی‏‌ها و توجیه فرماندهان و مسئولان نظامی تیپ الهادی، به منطقه‏ فکه اعزام شد. این شهید بزرگوار بر اثر اصابت ترکش خمپاره بر سر مجروح شده و پس از انتقال به بیمارستان امام‏ خمینی(ره) تهران، ۲۵ بهمن ماه سال ۱۳۶۱ دعوت حق را لبیک گفته و در گلزار شهدای قزوین آرام گرفت.

وقت نماز، نماز!

سید یوسف رزازهاشمی از بستگان شهید علی میوه‌‏چین روایت می‌کند: وقتی وقت نماز و صدای اذان بلند می‌شد علی اولین نفری بود که آستین‌هایش را بالا می‌زد و به سمت محل برگزاری نماز می‌رفت چه در جبهه‌ها و چه در پادگان آموزشی.

او در هر حال و کاری که بود به نماز اول وقت اهمیت می‌داد و هیچ وقت هم به زبان از افراد نمی‌خواست که برای نماز آماده شوند بلکه با عمل و حضور خودش، سایر رزم بندگان را هم همراه می‌کرد و همه به نماز می‌ایستادند.

وقتی وقت نماز می‌شد علی اصلا توجه داشت که در حال چه کاری است و اعتقاد داشت، وقت نماز باید فقط نماز خواند و معتقد بود ما که مربی آموزشی هستیم باید درعمل همیشه یک سر و گردن از سایرین بالاتر باشیم. حال در بحث اعتقادی، آموزشی، سیاسی و هر موضوع دیگر. چرا که اگر هم‌ردیف سایرین باشیم دلیلی برای مربی بودن ما نیست لذا در همه زمینه‌ها تلاش داشت تا با آموزش جدی و گسترده خود بتواند مربی خوب و نمونه‌ای برای سایرین باشد که بود.

منبع: کتاب علی بیست بیست (مجموعه‏ سرگذشت و خاطرات مرتبط با سردار شهید علی میوه‌‏چین)