خطاب شهید مدافع حرم «ذکریا شیری» به همسرش:

برای دفاع از حرم سه ساله امام حسین(ع) باید سه ساله خودم را تنها بگذارم

شهید مدافع حرم «ذکریا شیری» در وصیت‌نامه‌اش خطاب به همسرش می‌نویسد‌: «خوب می‌دانم که برای دفاع از حرم سه ساله امام حسین (ع) باید سه ساله خودم را تنها بگذارم. پس همچون زینب کبری(س) صبوری کن ...»

کد خبر: ۵۷۳۶۰۷

پنجشنبه - ۱۸ مرداد ۱۴۰۳ / 1403 18 May

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید «ذکریا شیری»، یکم آذر ماه سال ۱۳۶۵ در روستای کوسج‌آباد از توابع بخش گرماب – شهرستان خدابنده استان زنجان به دنیا آمد. پدرش شعبانعلی و مادرش رقیه آقائی نام داشت. تحصیلاتش را تا مقطع کارشناسی ناپیوسته و رشته مدیریت امور دفاعی گرایش تکاوری ادامه داد.

در تاریخ ۱۱ فروردین ماه سال ۱۳۸۷ ازدواج کرد و صاحب دو فرزند پسر و دختر شد. پاسدار بود و توسط سپاه صاحب الامر (عج) قزوین و به عنوان فرمانده دسته و مدافع حرم در جبهه دفاعی سوریه حضور یافت. چهارم آذرماه سال ۱۳۹۴، در حلب سوریه و بر اثر انفجار تله انفجاری و اصابت ترکش و جراحات وارده شهید شد و اثری از پیکرش به دست نیامد.

مهر ماه ۱۳۹۹ پیکر این شهید بزرگوار به همراه ۶ تن از شهدای مدافع حرم منطقه خان‌طومان سوریه در عملیات تفحص، شناسایی و پس از تطبیق نمونه DNA در مرکز ژنتیک سپاه، هویت پیکر این شهدا تایید شد. مزار وی در گلزار شهدای شهر اقبالیه است.

متن وصیت‌نامه شهید ذکریا شیری:
‌
نمی‌دانم زمانیکه این نوشته خوانده می‌شود آیا در بین شما هستم و یا اینکه به سعادت راه رستگاری و شهادت که آرزوی قلبی و همیشگی من بوده، رسیده‌ام. لازم به ذکر است که من این راه را با سلامت کامل عقل و درایت انتخاب نموده‌ام. راهی که مطمئنم ادامه راه شهدای کربلا و شهدای سرزمینم در هشت سال دفاع مقدس می‌باشد.

دفاع از حریم اهل‌بیت (ع) و عمل به سفارش پیامبراکرم(ص) که فرمودند: من در میان شما دو امانت گرانبها می‌گذارم که همانا عترت و اهل‌بیت (ع) یکی از آن دو امانت است، مقابله با گره تروریستی داعش که فرزند شوم و حاصل اهداف پلید شیاطین کاخ سفید و صهیونیست نژادپرست می‌باشد در واقع لبیک به ندای هل من ناصر، ولی‌فقیه و حسین زمان، رهبر عزیزم می‌باشد.

پدر و مادر گرامی ممنونم که عمر شریفتان را به پای بنده حقیر صرف نمودید. هر چند نمی‌توانم قدردان زحمات شما باشم، ولی امیدوارم با قدم گذاشتن در این راه از من راضی باشید؛ و‌ای همسر گرامی آنگونه که شایسته شما بوده نتوانستم در زندگی مشترک به وظیفه‌ام عمل کنم و بار سنگین تربیت فرزندانم بر دوش شماست و از شما می‌خواهم فاطمه را فاطمی و زینبی تربیت کنی و در سختی‌ها و مشکلات، زینب کبری(س) را به یاد آوری تا آرامش معنوی به دست آوری؛ و خوب می‌دانی که برای دفاع از حرم سه ساله امام حسین(ع) باید سه ساله خودم را تنها بگذارم. پس  همچون زینب کبری(س) صبوری کن.