وسایل رفتنش را خودم آماده کردم

مادر شهید می گوید: «سلیمان» پسر بزرگ خانواده و کمک کار پدرش بود و ما به او علاقه‌ زیادی داشتیم، موقعی که جنگ شروع شد من چون کسی نداشتم اوایل با رفتنش به جبهه مخالف بودم، بعد از چند روز حرف زدن مرا راضی کرد که به جبهه برود و خودم وسایل رفتنش را جمع کردم.

کد خبر: ۵۷۳۲۷۵

يکشنبه - ۱۴ مرداد ۱۴۰۳ / 1403 14 May

به گزارش نوید شاهد ایلام، شهید «سلیمان تنوره» فرزند علی پنجم آبان سال ۱۳۴۴ در روستای گاوی شهرستان مرزی مهران دیده به جهان گشود. وی تحصیلات خود را تا کلاس پنجم ابتدایی ادامه داد و در زمان جنگ تحمیلی عراق علیه ملت مسلمان و انقلابی ایران به عنوان رزمنده بسیجی به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست و راهی جبهه‌های نبرد با متجاوزین بعثی گردید.

این رزمنده شجاع وطن چهاردهم مرداد سال ۱۳۶۲ در منطقه قلاویزان مهران از ناحیه سر مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به شهادت رسید. مزار این شهید گرانقدر در گلزار شهدای گنبد پیر محمد(ع) ملکشاهی قرار دارد.

خاطراتی از مادر شهید:

سلیمان پسر بزرگ خانواده و کمک کار پدرش بود و ما به او علاقه‌ زیادی داشتیم موقعی که جنگ شروع شد من، چون کسی نداشتم اوایل با رفتنش به جبهه مخالف بودم بعد از چند روز حرف زدن مرا راضی کرد که به جبهه برود و خودم وسایل رفتنش را جمع کردم.

بعد از چند روز در حین خنثی کردن مین سه انگشتش قطع شده بود، بعد از چند روز که از مرخصیش گذشت دوباره گفت مادر انگشت‌هایم فدای یک تار مویت اما باید برگردم به جبهه.

انتهای متن/