نمازش هیچوقت قضا نمی‌شد

شهید «محمدطاهر طاهرزاده موسویان» نمازش هیچوقت قضا نمی شد و همیشه به موقع نماز خود را با خشوع کامل به پای میداشت و در همه وقت کارهای اسلامی را توصیه می نمود و آنقدر با اطرافیانش خوش اخلاق بود که در جبهه نیز اخلاق اسلامی وی مورد توجه همه بود. در ادامه نوید شاهد شما را به خواندن زندگی نامه این شهید بزرگوار دعوت می‌نماید.

کد خبر: ۵۷۳۱۳۵

يکشنبه - ۲۱ مرداد ۱۴۰۳ / 1403 21 May

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید «محمدطاهر طاهرزاده موسویان» در یازدهم اردیبهشت 1340 از سادات حسینی در شهر بهبهان به دنيا آمد. پدرش سيدعبدالحميد، روحانی بود و مادرش بی بی بزرگ نام داشت. سید محمدطاهر از کودکی با معارف الهی انس گرفت و در هنگامه انقلاب اسلامی سرباز فداکار نهضت خمینی کبیر بود.

دوران نوجوانی

دوران ابتدایی را در روستا طی کرده و پس از پایان دوره دبستان جهت ادامه تحصیل به رامهرمز رفت و دیپلم خود را در آن شهرستان گرفت. در سال ۱۳۵۸ خانواده او از ایذه به بهبهان آمدند و در همین موقع شهید محمد طاهر برای تربیت معلم ثبت نام نمود و پس از قبولی برای تحصیل در مرکز تربیت معلم به اهواز رفتند.

آشنایی دانشجویان با معارف اسلامی

در هنگام تحصیل در مرکز تربیت معلم نهایت تلاش خود را جهت آشنایی دیگر برادران با معارف اسلامی و انقلاب اسلامی به کار می‌برد به طوریکه تمام کسانی که وی را می شناختند. او را فردی همراه با بسیج ملت با شور و متعصب به اسلام و انقلاب می دانستند.

وی در تظاهرات و راهپیمایی‌ها با عشقی وافر و شوری حسینی شرکت می‌کرد و این شور و حال با تحصیل علم و تهذیب نفس هر روز تعالی می یافت. وی پس از اخذ دیپلم در کنکور تربیت معلم پذیرفته شد و در بیست و ششم آبان 1358 در تربیت معلم شهید پاک نژاد یزد ثبت نام کرد و با موفقیت واحدهای درسی را پشت سرگذاشت.

نمازش هیچوقت قضا نمی‌شد

سید محمد طاهر در منزل با خواهران و برادرانش بسیار مهربان بود به گونه ای که اگر برای چند لحظه از خانواده جدا میشد کمبود او کاملاً محسوس بود. نمازش هیچوقت قضا نمی شد و همیشه به موقع نماز خود را با خشوع کامل به پای میداشت و در همه وقت کارهای اسلامی را توصیه می نمود و آنقدر با اطرافیانش خوش اخلاق بود که در جبهه نیز اخلاق اسلامی وی مورد توجه همه بود.

لحظه شهادت

درحالی که وی در آستانه فارغ التحصیلی قرار داشت، بخشی از سرزمین مقدس ایران تحت اشغال متجاوزان بعثی بود و این سلاله گرانقدر پیامبر(ص) که از نسل عاشورائیان بود درنگ را روا نداشته و برای دفع تجاوز در جبهه های جنگ حضور یافت و پس از چند ماه مبارزه و تلاش سرانجام در بیست و سوم مردادماه 1360 در جبهه شوش بر اثر اصابت ترکش خمپاره به خیل شهیدان راه خدا پیوست.