زندگی‌نامه شهید «جلال کاوند»

مداحی که آرزو داشت بی‌سر شهید شود

شهید «جلال کاوند» برادر شهید «جمال کاوند» است که در خردادماه 1365 در منطقه عملیاتی حاج عمران به شهادت رسید. او همیشه در صحبتهایش می گفت: «چه زيباست كه مانند حسين بی‌سر به لقاء يار رفتن.»

کد خبر: ۵۷۲۶۳۶

يکشنبه - ۰۷ مرداد ۱۴۰۳ / 1403 07 May

به گزارش نوید شاهد لرستان، شهید «جلال کاوند» در سال 1332 در بروجرد، به دنيا آمد. وی تحصيلاتش را تا مقطع راهنمايی، در بروجرد سپری كرد. هنگام فراغت از تحصيل به ويژه در تعطيلات تابستانی، با كار و تلاش فراوان مخارج شخصي و تحصيلی خود را به دست می‌آورد.

پس از آن جلال برای تامین هزینه زندگی خانواده ترک تحصیل نمود و راهی تهران شد، در تهران در کارگاه خیاطی مشغول به کار شد.

وی به علت علاقه زیادی که به قرآن داشت اوقات فراغتش را در جلسات تعلیم قرآن و مراسم مذهبی می‌گذراند، حضور در این کلاس‌ها باعث آشنایی و صمیمیتش با افراد مذهبی همچون شهید بروجردی شد.

قیام 15 خرداد جلال را با تفكرات حضرت امام خمينی (ره) آشنا کرد و از همان اوایل، به پيروی از خط و مشی ایشان پرداخت.

شهيد كاوند فعالیت‌های انقلابی‌اش در قالب پخش نوار، اعلامیه و عکس حضرت امام (ره) شروع و چشمگیر شد، به همین علت ساواک درصدد تعقیبش برآمد، سپس به زادگاه خود بروجرد بازگشت.

وی به طور ناشناس به فعالیت‌هایش ادامه داد و پلی بین انقلابیون بروجرد و تهران برقرار کرد. انقلاب اسلامی به پیروزی رسید و جلال در همان 57 با فاطمه آزما ازدواج کرد و صاحب دو فرزند پسر و دو فرزند دختر شد.

شهید کاوند در 26 مهر ماه 1359 ملبس به لباس سبز پاسداری شد، در مدت خدمتش مسئولیت‌های مختلفی را به عهده گرفت از جمله مسئول واحد عملیات بروجرد، مسئول دفتر فرماندهی بروجرد، معاون اطلاعات سپاه بروجرد، فرمانده گروهان و فرمانده گردان.

شهيد جلال كاوند در زمان حضورش در كردستان، تمام حركات ضد انقلابی را زير نظر مي‌گيرد و در درگيری‌های مختلف كردستان و حوادث دردناک آنجا همواره يكه تاز مقابله با ضدانقلابیون بود. با اين كه بسيار ملايم و نرم بود اما در مقابل گروهک‌های منحرف و عناصر خود فروخته و وابسته، با شدت عمل و بر مبنای «اشداء علی الكفار» برخورد می‌كرد.

تواضع و اخلاق شهيد

هيچگاه «من» نمي گفت و از خودش تعريف نمي كرد و هميشه به دنبال كار بود. آنچه براي او مطرح بود، فداكاري و ايثار و مبارزه بود. جهاد و فداكاري او در حد عالي بود. پاكي و بي آلايشي شهيد جلال كاوند در بين همرزمانش همواره سخن روز بود.

ايشان به عنوان فرماندهی كه مسئوليت يک تيپ را بر عهده گرفته بود مي كوشيد كه مبادا لحظه‌ای از خضوع و خشوع نسبت به حضرت حق غافل باشد.

هنوز پاسداران بروجرد، طعم دلنشين دعای صبحگاهي او را در ذهن دارند و با لحن زيبايی كه دعا را می‌خواند. شهيد كاوند گاهی نيز مداحی می‌كرد: ای خوشا با فرق خونين در لقاء يار رفتن!

شهید جلال کاوند در عملیات بیت المقدس از ناحیه چشم مورد اصابت ترکش قرار گرفت و مجروح شد ولی این مجروحیت خللی بر اراده‌اش در مقابله با دشمنان و متجاوزان وارد نکرد و پس از بهبودی بی‌درنگ به مناطق عملیاتی رفت. او همیشه در صحبتهایش می‌گفت: چه زيباست كه مانند حسين بی‌سر به لقاء يار رفتن.

سرانجام جلال در سوم خرداد ماه سال 65 بر اثر اصابت ترکش در منطقه «حاج عمران» سرش از تن جدا شد و به آرزويش يعنی به فیض شهادت در راه خدا رسید.

انتهای پیام/