شهید مانند علی اکبر (ع) در صحرای کربلا به شهادت رسید

همرزم شهید «هوشنگ ابراهیم قوچی» می‌گوید: هنگام شهادت شهید من در آن جا بودم، شهید بر روی زمین دراز کشیده بود و طلب آب می‌کرد و نمی‌توانست حرفی بزند، ولی با دست اشاره می‌کرد که آب می‌خواهد و من در کنارش بودم. نفس‌های آخرش را می‌کشید در حالی که لبانش از شدت گرما و گرسنگی ترک برداشته بود و خون می‌چکید و ما آبی نداشتیم. شهید مانند علی اکبر در صحرای کربلا به شهادت رسید.

کد خبر: ۵۷۲۶۱۹

دوشنبه - ۰۱ مرداد ۱۴۰۳ / 1403 01 May

به گزارش نوید شاهد مازندران، شهید «هوشنگ ابراهیم قوچی» یکم شهریور ۱۳۵۰، در شهرستان رامسر دیده به جهان گشود. پدرش ابراهیم و مادرش عزت نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. یکم مرداد۱۳۶۷ ، در عملیات ۵ بر اثر شیمیایی، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای گالش محله شهرستان زادگاهش قرار دارد.

چند خاطره از شهید «هوشنگ ابراهیم قوچی»:

دوست شهید: محیط دانشسرا هیچ وقت یادم نمی‌رود. ما در آن منطقه بودیم که یک محیط شبانه روزی بود بار‌ها شهید قبل از اعزام همیشه صحبت از درس می‌کردند و تاکید داشتند که باید درس بخوانیم و انضباط و نظم در رفتار و کردارمان باشد و آرزو داشتن در حین درس خواندن به عنوان یک سرباز به به میهن خود خدمت کند و به شهادت برسد و بیشتر این حرف‌ها را در جلسات شبانه‌ای که برپا می‌کردیم می‌گفتند.

همرزم شهید: هنگام شهادت شهید من در آن جا بودم شهید بر روی زمین دراز کشیده بود و طلب آب می‌کرد و نمی‌توانست حرفی بزند، ولی با دست اشاره می‌کرد که آب می‌خواهد و من در کنارش بودم. نفس‌های آخرش را می‌کشید در حالی که لبانش از شدت گرما و گرسنگی ترک برداشته بود و خون می‌چکید و ما آبی نداشتیم. شهید مانند علی اکبر در صحرای کربلا به شهادت رسید.

خواهر شهید: شهید عاشق شهادت بود و همیشه می‌گفت من لیاقت ندارم و هر چه استاد دانشگاهش می‌گفت همین جا هم شما مشغول به خدمت هستی با درس خواندنت شهید می‌گفت: نه و همیشه دست به دعا می‌شد و هر موقع دوستانش به شهادت می‌رسیدند می‌رفت داخل اتاق و گریه می‌کرد و در آن زمان من کلاس پنجم بودم و به او می‌گفتم چرا گریه می‌کنی؟ می‌گفت: «یک نمره کم گرفتم و بعد به من لبخند می‌زد.»

انتهای پیام/