مروری بر زندگی‌نامه شهید «وحیدرضا احتشامی»

شهید «وحیدرضا احتشامی» جوانی متعهد، بزرگوار، با وقار و مقید به تکالیف دینی بود، همیشه دیگران را به خواندن نماز اول وقت سفارش می‌کرد.

کد خبر: ۵۷۱۹۷۹

پنجشنبه - ۲۱ تير ۱۴۰۳ / 1403 21 April

به گزارش‌ نوید‌ شاهد گیلان؛ شهید «وحیدرضا احتشامی» در سال ۱۳۴۱ در رشت متولد شد، جوانی متعهد، بزرگوار، با وقار و مقید به تکالیف دینی بود. همیشه دیگران را به خواندن نماز اول وقت سفارش می‌کرد. هنوز سوز و گداز‌های نماز‌های شبش را اهل خانه در سینه خود نگه داشتند. در محیط خانواده نیز بسیار صمیمی و متواضع بود و به مادر بیشتر از دیگران احترام می‌گذاشت و او را تکریم می‌کرد. هیچ گاه اوقات و وقت خود را به بطالت نمی‌گذراند و بیشتر اوقات برای ادای فرائض دینی خود به مسجد ملاعلی محمد پیرسرای رشت می‌رفت.

شهید «احتشامی» پشتکار و همت قابل تحسینی داشت و رستگاری انسان‌ها را در اتصال به خدا می‌دانست و در این راه از تهذیب و تزکیه نفس غافل نمی‌شد و به مطالعه و به فراگیری علم علاقه فراوانی نشان می‌داد.

آخرین باری که تصمیم گرفت به جبهه برود شور و هیجان خاصی تمام وجودش را فرا گرفته بود. آنقدر سریع وسایل خود را در ساک می‌گذاشت که برای اطرافیان تعجب‌آور بود، چراکه تا حرکت کاروان اعزام، مدت زیادی باقی بود، ولی چون او عاشق امام بود و حب ولایت و عشق به ولی فقیه در وجوش نقش بسته بود، سر از پا نمی‌شناخت.

مادر شهید می‌گوید؛ به هنگام خداحافظی، چون خواستم بوسه پر مهر مادرانه‌ای بر گونه‌اش بزنم مرا پس زد و گفت: نه مادر این بار مرا در آغوش نگیر و بگذار تا راحت‌تر راهی بشوم. بعد پلکان‌های خانه را دو تا یکی طی کرد و همچون کسی که از شوق پرواز به سوی ربوبیت در پوست خود نگنجد نگاه‌های معصومانه خود را از ما گرفت و از منزل خارج شد دانستم که بی‌دلیل با ما چنین نکرده و این اعمال و رفتارش پیامی دارد که تا آن زمان، باورش برایمان سخت بود.

مادر شهید افزود: چند هفته‌ای از رفتن وحیدرضا نگذشته بود که یک روز یکی از همرزمانش به منزل ما آمد و خبر سلامتی وحید را به ما داد. وقتی از دوستش که تازه از جبهه آمده بود سوال کردم چرا وحید برای ما تلفن نمی‌زند در جواب گفت: وحید می‌خواهد که شما به دوری‌اش عادت کنید، چند روز بعد خبر شهادت وحیدرضا را به ما رسید و من سجده شکر به جا آوردم و از خداوند رحمان سپاسگزاری کردم.

سرانجام در تاریخ ۱۰ شهریور ماه ۱۳۶۵ در منطقه حاج عمران، در عملیات کربلای ۲ به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

در بخشی از وصیت‌نامه شهید «وحیدرضا احتشامی» آمده است.

دریغا یک جان بیشتر ندارم و آن را بی‌ادعا در این راه تقدیم امام و مردم می‌کنم، زیرا برای رضای خداوند و یاری دادن اسلام و قرآن به جبهه آمده‌ام و هدفی جز ا... ندارم و از شما امت حزب ا... و شهید پرور نیز انتظار دارم تا راه امام و شهدای اسلام را ادامه دهید و به منافقین اجازه ندهید که به اسلام صدمه وارد کنند.

روحش شاد و یادش گرامی باد.