فرازی از وصیت‌نامه شهید «اصغر رضایی»:

برایم مجلس روضه امام حسین (ع) برگزار کنید

شهید «اصغر رضایی» در وصیت‌نامه‌اش آورده است: «امام امت را تنها نگذارید و برادران مرا راهی راه حسین (ع)، سرسلسله شهدا کنید، تا به ندای «هل من ناصر ینصرنی؟» حسین (ع) لبیک گفته و عمل کرده باشند و برایم مجلس روضه امام حسین (ع) برگزار کنید ...»

کد خبر: ۵۷۱۸۵۲

سه‌شنبه - ۱۹ تير ۱۴۰۳ / 1403 19 April

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید «اصغر رضایی»، نوزدهم تیر ماه سال ۱۳۴۰، در روستای شنازند از توابع شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش حسینعلی، کشاورز بود و مادرش گوهر نام داشت، تا سوم ابتدایی درس خواند، کارگر کارخانه بود، سال ۱۳۶۲ ازدواج کرد و صاحب یک پسر شد. این شهید بزرگوار از سوی بسیج در جبهه حضور یافت، بیست و پنجم بهمن ماه سال ۱۳۶۴، با سمت آرپی‌جی زن در اروندرود بر اثر اصابت ترکش به سر و سینه، شهید شد و مزار مطهرش در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

متن وصیت‌نامه شهید اصغر رضایی:

اینجانب علی‌اصغر رضایی، به یگانگی حضرت احدیت و حقانیت یک صد و بیست و چهار هزار پیغمبر و چهارده معصوم(ع) که همه آن‌ها از طرف خداوند آمده‌اند، تا ما را به راه راست هدایت کنند، معتقدم و راهی جبهه شدم تا به راه حسین(ع) که سرور آزادگان است، با خواست خدا عمل کنم.

اگر خدا قبول بفرماید! در ضمن، پدر جان! اگر شهادت نصیبم شد، شما هیچ‌گونه ناراحت نباشید و با سربلندی، افتخار کنید؛ مبادا در شهادت من دشمنان اسلام شاد شوند. سفارش بعد من، این است که: از شما و والده و خانواده ام معذرت می‌خواهم اگر یک وقت جسارتی کرده باشم؛ ببخشید و عفوم کنید و از همسایگان و فامیل‌ها حلالیت بطلبید؛ و سفارش بعد؛ امام امت را تنها نگذارید و برادران مرا راهی راه حسین(ع)، سرسلسله شهدا کنید، تا به ندای «هل من ناصر ینصرنی؟» حسین (ع) لبیک گفته و عمل کرده باشند؛ انشاءالله.

همسر عزیزم! تقاضا دارم از فرزند عزیزمان محمد، به مدتی که نیاز به مادر دارد پرستاری و خوب تربیت کن، تا پیرو قرآن، اسلام و ائمه(ع) باشد. در ضمن برای من مجلس روضه امام حسین (ع) برگزار کنید.