وصیت نامه شهید «محمدعلی شریفی اره جان»

آری واقعاً جبهه دانشگاه است

در وصیت‌نامه شهید «محمدعلی شریفی اره جان» می‌خوانیم: آری واقعاً جبهه دانشگاه است و فقط لرزش من، باک من، خوف من از این است که وقتی از این دنیا رفتم گناهانم آمرزیده نشود.

کد خبر: ۵۷۱۶۳۲

پنجشنبه - ۱۴ تير ۱۴۰۳ / 1403 14 April

به گزارش نوید شاهد آذربایجان شرقی، شهید محمدعلی شریفی اره جان، هشتم بهمن ۱۳۵۱ در شهرستان تبریز به دنیا آمد. پدرش مرسل پاسدار بود و مادرش صفیه نام داشت. دانش آموز اول متوسطه بود که به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست‌ودوم فروردین ۱۳۶۷، در تپه‌های قوجار توسط نیرو‌های عراقی بر اثر اصابت ترکش به پا، شهید شد. پیکر وی را در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپردند. برادر او صمد نیز به شهادت رسیده است.

متن وصیت نامه

بسم الله الرحمن الرحیم

"یا إِلهَ العَالَمین*یا إالهَ العَالَمین*یا غِیاثَ المُستَغِیثین*یا سَریعَ الرِّضَا*یا سَتَّارَ العُیُوب* العَفو العَفو العَفو"

خدایا اگر مرا نبخشی و به من گناهکار رحم نکنی چه می‌شود؟

خدایا قسم به عظمت بزرگی‌ات، راضی به جهنمت هستم ولی از آن می‌ترسم که از من راضی نباشی.

الهی! تورا شکر می‌گویم که لیاقت یافتم به جبهه بیایم و آشنا شوم با تخریب‌چی‌هائی که خود می‌دانند آری واقعاً جبهه دانشگاه است و فقط لرزش من، باک من، خوف من از این است که وقتی از این دنیا رفتم گناهانم آمرزیده نشود.

آری می‌دانم که لیاقت رفتن به پیش باری‌تعالی را ندارم و اگر خدا عنایت کند مرا حلال کنید، راضی نیستم در مجلس ختم من آنهائی بیایند که دم از اسلام می‌زنند ولی وقتی که اسلام یاری می‌طلبد آنها نیستند و نیز راضی نیستم کسانی بیایند که  بگویند چرا گذاشتید رفت، او کوچک بود. ولله اگر خدا عنایت کند برم در آن دنیا از دست آنها به خدا شکایت خواهم کرد.

اگر جنازه‌ام به دستتان نرسید ناراحت نباشید و خدا را شکرگذار و سپاسگذار باشید. من خیلی خشنودم می‌شوم گمنام بمانم.

پدر و مادرم مرا به خاطر تمام اذیت و آزارهایی که از روی ندانی به شما دادم تورا به خدا حلالم کنید، برادران و خواهران حلالم کنید تا سبکبال از این دنیا بروم و نیز از تمام دوستان و آشنایانم حلالیت می‌طلبم .

دعا کنید در تعجیل ظهور حضرت مهدی(عج) و دعاگوی امام باشید که نعمتی است بزرگ، قدرش را بدانید و نیز این بنده گناهکار را دعا کنید.

به امید پیروزی لشکر اسلام به کفر جهانی . اجرکم عندا...

بنده ذلیل و گناهکار خدا – محمد علی شریفی

انتهای پیام/