وصیت‌نامه و دست‌نوشته شهید «جعفر مشهدی حسین»

مواظب باشید بر علیه انقلاب کاری نکنید

مواظب باشید عقیده‌تان را خراب نکنند و بر علیه انقلاب و امام حرکت نکنیم.

کد خبر: ۵۷۱۶۱۴

دوشنبه - ۱۸ تير ۱۴۰۳ / 1403 18 April

به گزارش نوید شاهد همدان، شهید «جعفر مشهدی حسین» در ۲۴ بهمن‌ماه ۱۳۴۵ در تهران متولد شد. پدرش داود و مادرش مهین نام داشت. تا دوم متوسطه درس خواند و از طریق سپاه به جبهه اعزام شد. در نهم اسفندماه ۱۳۶۲ در بصره عراق به شهادت رسید. پیکرش در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شده است.

در وصیت‌نامه این شهید آمده است:
بسم الله الرحمن الرحیم
الَّذِینَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ ۚ وَأُولَٰئِکَ هُمُ الْفَائِزُونَ (توبه-۲۰)
أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلٰهَ إِلَّا ٱللَّٰهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ ٱللَّٰهِ أَشْهَدُ أَنَّ عَلیَّاً وَلّی الله
خدایا با نام تو آغاز می‌کنم که کلامی در قلبم و قلمم جاری سازی و رضای تو در آن باشد و ذکری برای دیگران، خدایا توکلم بر توست که بتوانم قلب سیاهم را از پلیدی‌ها دور کنم.
وصیت کردن افرادی، چون من حقیر بسیار مشکل است، زیرا کثرت گناهان و شدت وابستگی به دنیا سخت مرا غافل کرده و سرگرم دنیا نموده است و حال هر مسلمانی باید قبل از رفتن وصیتی تنظیم و بنا بر قولی آن را هر شب زیر سر داشته باشد و شرح وصیت را از اینجا اغاز می‌کنم.
خداوندا از این که ما را هدایت کردی سپاسگذاریم از این که این همه نعمت در اختیار خودم و ملت قرار دادی مخصوصاً نعمت رهبری امام خمینی را حمد و سپاس می‌کنیم، خدایا یک لحظه ما را به خودمان وامگذار که شیطان ما را به بند می‌کشد و این دنیای فانی و مادی ما را خوار و ذلیلمان می‌کند و بیائید‌ ای امت آنقدر معصیت نکنیم که عالم محضر خداست و هرگاه در کمین است «إِنَّ رَبَّکَ لَبِالمِرصادِ»
پروردگارا بنا به وظیفه دینی و فرمان مبارکت به عشق تو، برای تو و برای اجرای حکم تو به جبهه آمدیم تا بهترین و کوتاه‌ترین راه رسیدنت را بپیمائیم و برسیم به آن چه در آرزویش بودیم.

جبهه دانشگاه خودسازی
پروردگارا هدف از این جبهه آمدن این است که به تو نزدیک و از معصیت و ریا و عجب دور شویم و جبهه را دانشگاه خودسازی می‌دانم و برایم هم تجربه شده است.

بهترین درمان برای تسکین دل‌ها دعاست
و‌ای امت حزب الله بدانید که دعا را از یاد نبرید، چون دعا دری است که می‌توان به خدا نزدیک شد و بهترین درمان برای تسکین دل‌ها دعاست و با همین دعا‌ها و گریه‌ها بود که عملیات‌ها به پیروزی می‌رسید مخصوصا دعا برای امام و پیروزی رزمندگان و باید سعی کنیم دعا‌ها با شکوه انجام شود که سودی برده باشیم.

در امام دقیق باشید
امت حزب الله در امام دقیق باشید و سعی کنیم آن را بیابیم و در فرمان او هیچ وقت سرپیچی نکنیم، چون به خواست خدا آمد و ما را از ظلم و فساد و خواری به طرف نور هدایت کرد، کسی که مقام به این بزرگی در نزد خدا دارد، اما خود را یک طلبه بیش و حتی خود را خدمتگزار معرفی می‌نماید، شخصی که ده‌ها سال هیچ وقت نمازش ترک نشده، کسی که امریکای جنایتکار را به ما شناخت و به ما خط حزب اله را معرفی کرد و‌ای مردم از فرمانش سرپیچی نکنید و مواظب باشید عقیده تان را خراب نکنند و برعلیه انقلاب و امام حرکت نکنیم و این را بدانید کسانی که پسر فاطمه را شهید کردند همشان نمازخوان بودند و کسانی که علی (ع) را شهید کردند پیشانی آن‌ها پینه بسته بود و آن‌ها نماز شب خوان هم بودند و بنده به عنوان فقیه ترین، عالمترین و عادلترین کس روی زمین امام را می‌دانم و در حال حاضر، ولی امر است در غیبت مهدی (عج) و به حکم حدیث «العلما ورثه الانبیا» علما وارثان انبیا هستند و شما ملت را به حقانیت و تبعیت از علمای ضد ظلم دعوت نموده و امروز ولایت امام خمینی و سپس جانشین امام آیت ا... منتظری را در این راستا می‌بینم و شما را از حمایت مخالفان خط امام بر حذر می‌دارم.

راه کربلا باز شد مادر را به کربلا می‌برم
و حال وصیتی به مادرم که واقعا حق خود را در نزدم ادا کردی، زیرا کسی بودی که مرا توصیه می‌کردی به نماز خواندن و همچنین مرا در جلسات می‌فرستادی و از تو می‌خواهم که خواهرانم را در اخلاق اسلامی و حجاب برخوردار سازی، چون که جامعه فردا به دست این‌ها می‌باشد و سعی کن که به دعا‌ها و مساجد بروی و مطمئن باش که در این راه قدم برداشتم بهترین راه است و به امید خدا اگر توانستم و راه کربلا باز شد دست تو را می‌گیرم و می‌برم و اگر هم نتوانستم مرا ببخش که برایت نتوانستم کاری کنم، اما باشد که اسلام در دنیا پرچمش به اهتزاز در بیاید و امام سالم باشد. بنده نبودم عیبی نیست، اما مرا حلال کن که حق به گردنم داری و از پدر و خواهرانم و کلاً تمام خانواده طلب حلالیت می‌خواهم و همگی شما ما را هم ببخشید و حلال کنید.

دست از خط سرخ امام برندارید
وصیتی به دوستان و آشنایان؛ این است که دست از خط سرخ امام خمینی برندارند و امام را مثل راهنمای خود در کارهایشان داشته باشند و اخوت را در میانتان حفظ کنید، عوض اینکه در مسجد بنشینیم و غیبت کنیم بیائیم و جلسات را بگذاریم، عوض اینکه بیان برادرانمان اختلاف بیندازیم و تهمت بزنیم سعی کنید این بچه‌هایی که سر کوچه وقتشان را بیهوده می‌گذرانند، بروید مانند برادر آن‌ها را دعوت کنید به مسجد و بسیج نه اینکه با آن همانا دعوا کنیم و هنگامی که راه می‌رویم غرور ما را بگیرد و نگاه بد به آن‌ها بکنیم، آن‌ها هم مسلمانند.

واعتصمو بحبل الله جمیعا
هنگامی که بنده از مسجد می‌آمدم خیلی ناراحت می‌شدم که آن‌ها بیخودی وقت خودشان را بیهوده می‌گذرانند و دوست داشتم با آن‌ها حرف می‌زدم، اما نمی‌دانم خجالت می‌کشیدم یا تکبرم نمی‌گذاشت. خلاصه ما باید اسلام را به تمام دنیا بفهمانیم و خدایی نکرده تفرقه بین خودمان نیندازیم که همه را از یکدیگر جدا کنیم که یکبار هم این کار شد و باید تفرقه را از بین ببریم چنان که قرآن می‌فرماید «وَاعتَصِموا بِحَبلِ اللَّهِ جَمیعًا وَلا تَفَرَّقوا ۚ» به ریسمان خدا چنگ زنید و هرگز متفرق نشوید.

جبهه‌ها را خالی نکنید
و به تمام دوستان و آشنایان توصیه می‌کنم که جبهه‌ها را خالی نکنند و خدایی نکرده ما از آن دسته نباشیم که شب عاشورا امام حسین را تنها گذاشتند و رفتند. خدایی نکرده نگوئیم، چون یک سال جبهه بودیم ما دیگر نباید برویم، این را بدانید هرچقدر به جبهه بروید کم رفتیم و به امید خدا همگی باید از آن افرادی باشیم که تا آخر با حسین زمان باشیم و به ندایش لبیک بگوئیم و از آن برادرانی که از نظر اینکه اگر غیبتی کردم و می‌دانم که جمع‌های ما باعث خیلی گناهان شد مخصوصا اختلافاتی که پیش آمد از همگی شما طلب عفو و حلالیت می‌خواهم و اگر پولی از بنده می‌خواهید مقداری پول دارم که می‌توانید از خانواده ام بگیرید و باز هم می‌گویم از همگی شما طلب بخشش می‌کنم و جای تشکر از برادر و استاد عزیزم صفدر رحمتی را دارم که درباره این اختلاف آگاهم کرد؛ و حال وصیتی که دارم مقدار یک ماه هنگامی که گمراه بودم نماز قضا دارم و به مقدار دو روز روزه قضا دارم که اگر شد برایم بخوانید و اگر هم کسی پولی از ما خواست از خانواده ام بگیرد و از مال دنیا چیز دیگری از خود ندارم جز یک جان ناقابل که آن را هم در راه اسلام و برای امام فدا می‌کنم.
خدایا دوست دارم که به رضای تو و بتوانیم در راه تو بهترین کار‌ها را کنم و دوست دارم خدایا همیشه در حال عبادت باشم و قسم می‌خورم که عبادت هایم را برای ترس از جهنم انجام نمی‌دهم بلکه بنا به وظیفه‌ای که دارم اینطور از تو سپاسگذاری می‌کنم و نسبت به این عقیده علاقه‌ای دارم خدایا به جبهه می‌آیم و این مسیر را میپیمایم و در این راه نه دنیا خواهم و نه مالی بلکه جمال مولا و لقاء یار مدنظر است.‌

ای خوشا با فرق خونین در لقای یار رفتن                       سرجدا، پیکر جدا، در محفل دلدار رفتن
و هرگاه که در مفارقت و مهاجرت دوستان بسیار آزارم می‌دهد با این دوا خود را مداوا می‌کنم «نحن انئنا بهم لاحقون» که خدا ما را نیز انشاله به ان قافله متصل کند اللهم ارزقنا توفیق شهادت خالصا فی سبیلک که خدایا شهادت خالصانه را در راهت نصیبم بگردان، اما شهادت لحظه‌ای شهادت واقعی نیست، خدایا شهادتی را می‌طلبم که هر لحظه آماده باشم که جانم، مالم، مقامم، موقعیتم و هرچه که بدان وابستگی دارم با خلوص و بی ریا تقدیمت کنم که این شهادت آگاهانه است..
پدر و مادر عزیزم اگر خدا خواست و جنازه ام به دست شما نرسید ناراحت نباشید بگذارید بطور صحیح به صاحب اصلی خود برگردانده باشید و اگر پریشانی برایتان پیش امد به بهشت زهرا بروید مخصوصا سر خاک شهدای گمنام بروید و بعد هم به سر خاک دوستان و اگر هم خدا خواست و جنازه ام به دست شما رسید از شما تقاضا می‌کنم که سنگ قبر و چیزی برای من نگذارید، چون که از شهدای گمنام خجالت می‌کشم و این تقاضا را عاجزانه درخواست می‌کنم و مادرم نمی‌گویم در مرگ بنده گریه نکن، اما سعی کن گریه را برای امام حسین (ع) داشته باشی و از جبهه رفتنم ناراحت نباشید که در آخرت در محضر خدا نمی‌توانید جواب زینب را بدهید که تحمل ۷۲ شهید را نمود و بنده هم وجدانم قبول نمی‌کند که من این جا باشم و دوستانم شهید شوند حتی تعدادی از ان‌ها جنازه مطهرشان بدست خانواده شان نرسید و آگاهانه می‌گویم این راه بهترین راه برایم بود دیگر عرضی ندارم جز سلامتی امام، پیروزی رزمندگان، شفای مجروحین، آزادی اسرا، فرج آقا امام زمان، طلب امرزش گناهان از خداوند متعال..
احقر العباد جعفر مشهدی حسین
خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار پادگان دوکوهه ۱/۱۱/۶۲
من الله التوفیق