افتخار می‌کنم که بجنگم و شهید شوم

شهید «عطاءالله ریاضی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «من که حالا مدت ۹۶ ماه است که در منطقه جنگی هستم و با بعثی‌های عراقی مشغول مصاف می‌باشم و می‌جنگم، افتخار می‌کنم که جنگیدم و شهید شدم.»

کد خبر: ۵۷۰۶۶۰

سه‌شنبه - ۲۹ خرداد ۱۴۰۳ / 1403 29 March

به گزارش نوید شاهد سمنان، «شهید عطاءالله ریاضی» بیست و هفتم بهمن‌ماه ۱۳۲۹ در روستای کهن‌آباد از توابع شهرستان آرادان به دنیا آمد. پدرش نعمت‌الله و مادرش شاه‏‌سلطان نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. ستوانیار سوم نیروی زمینی ارتش بود. سال ۱۳۵۰ ازدواج کرد و صاحب دو پسر و یک دختر شد. بیست و نهم خرداد ۱۳۶۷ در مهران هنگام درگیری با نیرو‌های بعثی بر اثر اصابت گلوله به سر و شکم، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش قرار دارد.

فرازهایی از وصیت‌نامه شهید:

افتخار شهادت

من ستوانیار سوم، عطاءالله ریاضی وصیت می‌کنم که اگر سعادت و افتخار شهادت پیدا کردم، کسی برای من ناراحت نباشد؛ این یک نوع وظیفه است که ما مسلمان‌ها داریم که اگر بیگانه‌ای به کشور اسلامی ما خواست تجاوز کند، جلوی آن‌ها بایستیم و با آنها بجنگیم. من که حالا مدت ۹۶ ماه است که در منطقه جنگی هستم و با بعثی‌های عراقی مشغول مصاف می‌باشم و می‌جنگم، افتخار می‌کنم که جنگیدم و شهید شدم و من از شما فامیل‌ها و بستگان نزدیک خواهش می‌کنم، بعد از شهادت من به خانواده و بچه‌های من محبت زیادی بکنید چون که آنها احتیاج به محبت دارند.

خداوند سایه امام خمینی را از سر ما مسلمانان کم نکند که بتوانیم انقلاب را به تمام دنیا صادر کنیم. خداوند نگهدار همگی شما‌ها باشد. من فقط از شما خواهش می‌کنم، کسی برای من گریه نکند و جنازه من را در کهن‌آباد گرمسار دفن کنید.

انتهای متن/