زمانی که گفتند شناسنامۀ فلانی را بده مجروح شده، بدان شهید شده ام!

شهید «دوستعلی کاکایی» در آخرین مرخصی اش به همسرش می‌گوید: حاج خانم عکس و شناسنامه مرا جایی جلو دستت نگه دار و آمادگی این را داشته باش که اگر گفتند شناسنامۀ فلانی را بده، مجروح شده است، بدان شهید شده ام. نوید شاهد ایلام در سالگرد شهادت خاطره‌ای از همسر این شهید والامقام منتشر می‌کند.

کد خبر: ۵۷۰۵۸۳

يکشنبه - ۲۷ خرداد ۱۴۰۳ / 1403 27 March

به گزارش نوید شاهد ایلام؛ شهید «دوستعلی کاکایی» فرزند بارانی نهم شهریور ۱۳۴۲، در شهرستان خرم‌آباد دیده به جهان گشود. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. سال ۱۳۶۱ ازدواج کرد و صاحب یک پسر و دو دختر شد. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. بیست‌وهفتم خرداد ۱۳۶۷، در ماووت عراق بر اثر اصابت ترکش به سر و پهلو، شهید شد. مزار وی در گلزار شهدای شهرستان پلدختر واقع شده است.

خاطره‌ای از همسر شهید:

هشتم خرداد ۱۳۶۷ که آخرین مرخصی او از جبهه بود، به خانه آمد. رنگ و بوی جبهه به خودش گرفته بود. چهره‌اش نشان می‌داد که آخرین دیدارش است. با آرامی کنارم نشست و گفت: حاج خانم، چند سفارش دارم که حتماً باید به شما بگویم.
اول اینکه: نمازت را فراموش نکن و حجاب را سرلوحۀ زندگیت قرار بده.
دوم اینکه: برای فرزندانم هم پدر باش و هم مادر. عکس و شناسنامه مرا جایی جلو دستت نگه دار. پرسیدم؟ چرا؟ گفت: زمانی که برای خبر دادن شهادت هر کدام از عزیزان به خانه هاشان می‌رویم، از این روش استفاده می‌کنیم. می‌گوییم که فرزند شما مجروح شده است، عکس و شناسنامه او را می‌گیریم. شما این را بدان و آمادگی این را داشته باش که اگر گفتند شناسنامۀ فلانی را بده، مجروح شده است، بدان شهید شده ام.

انتهای پیام/