برای جبهه رفتن عشق می‌خواست و آموزش

شهید «محمد کمیجانی» عشق به میهن اسلامی در وجودش شعله‌ور بود و دوره آموزشی را هم به خوبی پشت سر گذاشت و راهی مرزهای غربی ایران شد. او به عنوان سرباز در لشکر 55 هوابرد شیراز در جبهه حضور یافت. در سی و یکم تیرماه ۱۳۶۷ در هنگام نبرد در منطقه سومار در تک دشمن به اسارت نیروهای عراقی درآمد و پس از نزدیک به دو سال اسارت در نهم فروردین‌ماه ۱۳۶۹ در زندان عراق بر اثر شکنجه به شهادت رسید.

کد خبر: ۵۷۰۳۶۱

جمعه - ۲۵ خرداد ۱۴۰۳ / 1403 25 March

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید محمد کمیجانی در چهارم فروردین‌ سال 1345 در شهرستان کمیجان در خانواده‌ای مذهبی و انقلابی و ساده‌زیست به دنیا آمد. نام محمد را برایش انتخاب کردند، تا این نام زیبا برکت زندگی‌اش باشد. امکانات آن روز و مشکلات مالی، فرصت نداد که تا بیشتر از کلاس چهارم ابتدایی درس بخواند. لذا خیلی زود ترک تحصیل کرد و برای کمک به مخارج خانواده‌اش به کار آزاد پرداخت.

پس از ترک تحصیل به عنوان شاگرد راننده خودروهای سنگین مشغول به کار شد. جوان ساده‌دل روستایی، بسیار خوش‌اخلاق و خوش‌رفتار بود و اکثر مردم او را به واسطه مردم‌داری‌اش می‌شناختند. به نماز و عبادت اهمیت می‌داد و این ویژگی مخصوص همه مردان خداست. در نیکی و یاری به پدر و مادر و حتی دوستان و آشنایان کوتاهی نمی‌کرد.
سال 1367 با خانواده و دوستانش خداحافظی کرد. جدایی برایش سخت بود اما تن دادن به ذلت سخت‌تر. آن روزها همه جوان‌ها و حتی پیرمردهایی که رمقی در تن داشتند و در خود احساس مسئولیت می‌کردند، برای دفاع، عازم جبهه می‌شدند.
برای رفتن به جبهه عشق می‌خواست و آموزش؛ عشق به میهن اسلامی در وجودش شعله‌ور بود و دوره آموزشی را هم به خوبی پشت سر گذاشت و راهی مرزهای غربی ایران شد. او به عنوان سرباز در لشکر 55 هوابرد شیراز در جبهه حضور یافت. در سی و یکم تیرماه ۱۳۶۷ در هنگام نبرد در منطقه سومار در تک دشمن به اسارت نیروهای عراقی درآمد و پس از نزدیک به دو سال اسارت در نهم فروردین‌ماه ۱۳۶۹ در زندان عراق بر اثر شکنجه به شهادت رسید. پیکر مطهر شهید در ششم مردادماه سال ۱۳۸۱ پس از تشییعی با شکوه در زادگاهش به خاک سپرده شد.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی