شرحی از زندگی شهید «ابراهیم گل پسند»

«ابراهیم گل پسند» فرزند «گداعلی» در ۱۵ شهریور ۱۳۳۸ در روستای «چافوچاه» از توابع شهرستان «رشت» به دنیا آمد و در تاریخ ۱۷ فروردین ۱۳۶۳ با سِمَت مسئول واحد تبلیغات و امدادگر در «دیواندره» هنگام درگیری با گروه‌های ضدانقلاب بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید.

کد خبر: ۵۷۰۰۹۶

يکشنبه - ۲۰ خرداد ۱۴۰۳ / 1403 20 March

به گزارش‌ نوید‌ شاهد گیلان، شهید «ابراهیم گل پسند» در ۱۵ شهریور ۱۳۳۸ در یکی از خانواده‌های مذهبی روستای چافوچاه بخش لشت نشاء شهرستان رشت متولد شد.

وی با توجه به اوضاع و شرایط موجود، تحصیلات کلاسیک را تا اخذ پایه ششم نظام قدیم سپری نمود و سپس جهت تحصیل علوم حوزوی، چند سالی را در حوزه‌های علمیه شهرستان‌های آستانه اشرفیه و لاهیجان و رشت گذراند.

شهید گل پسند به منظور ادامه تحصیلات، به شهرستان مشهد مقدس مشرف و در جوار بارگاه ملکوتی آقا امام رضا(ع) به تحصیل و فراگیری علوم حوزوی مشغول شد و به اقتضای تحصیل در این علم با حضور در مساجد و منابر به تبلیغ و ارشاد دینی پرداخت.

همزمان با اوج گیری انقلاب اسلامی مردم مسلمان ایران، دوشادوش اقشار مختلف مردم در اعتراض به حکومت طاغوت فعالانه شرکت کرد. وی دهم فروردین ۱۳۵۷ توسط کلانتری بخش ۳ مشهد به همراه ۲۴ نفر دیگر به عنوان مخل امنیت و تظاهرات برعلیه حکومت، دستگیر و چند روزی را در بازداشت بسر برد.

در سال ۱۳۵۵ هویدا نخست وزیر رژیم شاه که علیرغم مخالفت مذهبی‌های شهرستان آستانه اشرفیه، تصمیم به حضور در آن شهر گرفت شهید ابوالحسن کریمی که از مخالفین سرسخت حضور هویدا در آستانه اشرفیه بود، به همراه تعدادی از طلبه‌های جوان از جمله شهیدگل پسند در زمان سخنرانی هویدا با تخم مرغ‌های گندیده به وی حمله کردند بطوری که نظم و آرامش جلسه را بهم زدند و مانع ادامه سخنرانی هویدا گردیدند.

هر چند پس از آن، چندی از طلبه‌ها از جمله شهید گل پسند از سوی شهربانی بازداشت و شدیدا مورد آزار و اذیت و شکنجه قرار گرفت تا جائیکه حضرت آیت الله ضیابری با توجه به جایگاهشان در آن عصر واسطه شده و موجبات آزادی بازداشتی‌ها را با عنوان اینکه طلبه‌های علوم دینی، فرزندان من هستند فراهم کرد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی از مدافعین و حامیان سرسخت انقلاب بوده و در صحنه‌های مختلف برای دفاع از انقلاب اسلامی آماده بوده‌اند.

شهید گل پسند از مریدان رهبر کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی (ره) بوده‌اند که در اوایل انقلاب در داشتن بحث‌های داغ اعتقادی با گروه‌های منحرف مخصوصا منافقین در مشهد مقدس از فعالین بوده و پس از شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران با عضویت در سپاه پاسداران انقلاب در شهرستان بجنورد مشغول فعالیت گشته و چند مرتبه نیز در جبهه‌های جنگ حاضر می‌شد.

در آخرین بار به عنوان نیروی امدادگر از طریق هلال احمر شهرستان مشهد مقدس عازم جبهه‌های غرب کشور در کردستان شد که در آنجا براساس اعلام نیاز به نیروی رزمی وی بلافاصله تغییر وضعیت داده و به عنوان نیروی رزمی لباس رزم برتن کرده و در منطقه دیواندره کردستان در روستای حسین آباد استقرار می‌یابند که سرانجام در تاریخ هفدهم فروردین  سال ۱۳۶۷در سن ۲۵ سالگی به دست مزدوران مسلح، شربت شیرین شهادت را که خود از مبلغین آن بود، نوشیده و به نزد پروردگار خویش شتافت.

پس از ۲۲ روز در سالروز شهادت مظلومانه امام موسی کاظم(ع) ضمن تشییع جنازه باشکوه و طواف در حرم مطهر امام رضا (ع) در گلستان شهدای مشهد مقدس بهشت رضا(ع) در بلوک ۳۰ ردیف ۹ شماره ۱۶به خاک سپرده شد.

روحش مثل همه شهداء شاد و یادش گرامی باد.