فرازی از وصیت‌نامه شهید «غنی رمضانعلی»

خوددار و صبور باشید و با دیگران با محبّت و پدرانه رفتار کنید

شهید «غنی رمضانعلی» در وصیت‌نامه‌اش آورده است: «وصیت من به افراد خانواده و پدرم این است که در حد امکان، خوددار و صبور باشند و تا مى‌توانند با فرزندان و همسرم با محبّت و پدرانه رفتار کنند ...»

کد خبر: ۵۷۰۰۷۶

يکشنبه - ۲۰ خرداد ۱۴۰۳ / 1403 20 March

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید «غنی رمضانعلی»، ششم فروردین سال ۱۳۳۲، در روستای زرجه‌بستان از توابع شهر آبیک به دنیا آمد، پدرش بابا و مادرش خانم‌جهان (فوت۱۳۴۶) نام داشت، تا پایان دوره متوسطه در رشته اقتصاد درس خواند و دیپلم گرفت، کارمند بود، سال ۱۳۵۱ ازدواج کرد و صاحب یک پسر و دو دختر شد. این شهید بزرگوار از سوی بسیج در جبهه حضور یافت، بیستم خرداد سال ۱۳۶۲، در بوکان هنگام درگیری با گروه‌های ضدانقلاب بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید و مزار مطهرش در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

متن وصیت‌نامه شهید غنی رمضانعلی:

وصیت من به افراد خانواده و پدرم این است که در حد امکان، خوددار و صبور باشند و تا مى‌توانند با فرزندان و همسرم با محبّت و پدرانه رفتار کنند. این وظیفه را از برادرم و پدرم و همه فامیل تقاضا دارم. و اما پس از من، همسرم همه امور را بر عهده خواهد داشت؛ حتّى سرپرستى فرزندان و آنچه را که متعلّق به زندگى هر دوى ما است تا زمانى که خود او بخواهد.

و، اما شما، گلى جان! اگر در زندگى چند ساله سختى کشیدى و ناراحتی‌هاى زندگى و مرا تحمّل کردى، امیدوارم آخرت خوبى در انتظارت باشد. امیدوار باش و فرزندانمان را با تربیت بزرگشان کن؛ باشد که در جهان آخرت پاداش زحماتى را که می‌کشی، بگیرى. از حق و حقوق فرزندانم کاملاً دفاع شود و حق کسی نیست که از مال آن‌ها به کسی ببخشد و تربیت و نگهداری آن‌ها به بهترین وجه باعث شادی روح من خواهد بود.