خاطره‌‌ای از شهید «غلامعباس شیخی فینی»

گلی از گلستان ایران

مادر شهید تعریف می‌کند: سربازها با دیدن این صحنه غلامعباس را دعوا کردند که چرا همچین کاری کرده است. شهید به سربازها گفت: «ناراحت نباشید پس از رفتن ما آن قدر این گل‌ها بروید که دنیا گلستان شود...»

کد خبر: ۵۶۹۴۳۸

چهارشنبه - ۰۹ خرداد ۱۴۰۳ / 1403 09 March

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «غلامعباس شیخی فینی» يكم آبان 1340، در بخش جاسک تابعه شهرستان بندرجاسک به دنيا آمد. پدرش علی، استوار دوم ژاندارمری بود و مادرش مريم نام داشت. تا سوم هنرستان در رشته الكترونيک درس خواند. به عنوان سرباز ژاندارمری در جبهه حضور يافت. دوازدهم خرداد 1360، در اروندرود آبادان بر اثر اصابت گلوله به پيشانی، شهيد شد. پيكرش را در گلزار شهدای شهرستان بندرعباس به خاک سپردند. برادرش حميد نيز به شهادت رسيده است.

گلی از گلستان ایران

یادم هست زمانی که پسرم می‌خواست همراه کاروان به آموزشی برود، موقعی که می‌خواست با من خداحافظی کند بر پیشانی‌اش بوسه زدم ولی ایشان آن قدر خوب بود که دست بنده را بوسید و از من طلب حلالیت کرد.

وقتی که با غلامعباس کنار خیابان قدم می‌زدیم یک دفعه پای ایشان روی چند گلی که کنار جاده کاشته بودند رفت، سربازها با دیدن این صحنه غلامعباس را دعوا کردند که چرا همچین کاری کرده است. شهید به سربازها گفت: «ناراحت نباشید پس از رفتن ما آن قدر این گل‌ها بروید که دنیا گلستان شود.»

پسرم را از زیر قرآن رد کردم و بعد از اینکه با هم خداحافظی کردیم سوار اتوبوس شد و به طرف جبهه حرکت کرد.

(به نقل از مادر شهید، مریم حقیقی)

انتهای متن/