وصیت نامه شهید والامقام رضا خسروی مشیزی

شهادت مرگ سعادت آمیزی است که آغاز زندگی پربار جدیدی را نوید می‌دهد

به مناسبت سالروز شهادت «شهید والامقام رضا خسروی مشیزی» متن وصیت نامه این شهید عزیز تقدیم نگاه مخاطبان گرامی میگردد.

کد خبر: ۵۶۹۳۲۷

سه‌شنبه - ۰۸ خرداد ۱۴۰۳ / 1403 08 March

به گزارش نوید شاهد کرمان ،شهید والامقام رضا خسروی مشیزی در نهم اردیبهشت ۱۳۴۶، در شهرستان بردسیر به دنیا آمد. پدرش علی و مادرش عصمت نام داشت. تا پایان مقطع راهنمایی درس خواند. به‌عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت. هشتم خرداد ۱۳۶۷، در شلمچه بر اثر اصابت‌گلوله به شهادت رسید. مزار وی در زادگاهش واقع است.

وی در خانواده‌ای مؤمن و مذهبی متولد شد. دوران کودکی را در دامان پر مهر و محبت خانواده سپری کرد. شهید خسروی به فعالیت‌های مذهبی و فرهنگی می‌پرداخت. از جمله این فعالیت‌ها می‌توان به شرکت در راهپیمایی ها، پخش اعلامیه‌های حضرت امام (ره)، نماز جمعه، برگزاری مراسم سوگواری و مذهبی ائمه اطهار اشاره کرد.

شهید رضا خسروی فردی مهربان و خوش برخورد بود و باتواضع و فروتنی خاص با دیگران برخورد می‌کرد و دیگران را به این امر تشویق می‌کرد. سرانجام جهت خدمت سربازی راهی جبهه شد و پس از مدتی تلاش و پیکاردر منطقه عملیاتی شلمچه به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

متن وصیت نامه شهید والا مقام رضا خسروی مشیزی

بسم الله الرحمن الرحیم

إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ فَیَقْتُلُونَ وَیُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَیْهِ حَقًّا فِی التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِیلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَیْعِکُمُ الَّذِی بَایَعْتُمْ بِهِ وَذَلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ

براستی که خداوند از مؤمنین جان و مالشان را خریدار است و در ازای آن بهشت را عنایت می‌فرماید، در راه خدا کارزار می‌کنند دشمنان را می‌کشند و خود کشته می‌شوند. وعده حقی است که خداوند در تورات و انجیل و قرآن به آن وعده داده است و کیست که از خداوند به عهد و پیمان خویش وفادارتر باشد، پس شادمان باشید از معامله‌ای که با خداوند انجام دادید و این معامله همان رستگاری عظیم است. والسلام

خدا را سپاس می‌گویم که به من قبل از مرگم فرصت نوشتن این وصیت نامه را داد. اول به نام کسی که سینه ام را دژخیمان صدام در راه او نشانه رفتند و خون رنگینم را جاری ساختند و به نام یکتا معبودم.‌ای مردم بدانید که روزی مرگ، همه ما را در آغوش خود می‌گیرد. خداوند می‌فرماید: کل نفس ذائقه الموت تمام موجودات شربت مرگ را خواهند چشید، چه گواراست که جان شیرین در راه راست دوست فدا شود. همان دوستی که از رگ گردن به ما نزدیکتر است. چه بهتر که این مرگ در پیشگاه ملتی باشد که به جرم پیروی از قرآن این کتاب نجات بخش انسان‌ها و پیروی از امام حسین مورد هجوم ابرقدرت‌ها و جنایتکاران جهان و سرسپردگان و مزدوران آن‌ها قرار گرفته است.

خدایا به تو پناه می‌برم و از تو یاری می‌جویم خدایا آنقدر گناه و معصیت کردم از فرمان تو سرپیچی کردم که شرمنده ام. مرا از بخشیده شدگان درگاهت قرار بده. خداوندا حال به این راه (شهادت) رفتم چشمانم را باز بگذار تا کوردلان بدانند که کور کورانه به این راه نرفته ام.

دستانم را بیرون از تابوت بگذار تا راحت طلبان و دنیاپرستان ببینند که چیزی با خود به آن دنیا نمی‌برم و مشتانم را گره کنید تا کافران بدانند که جسم بیجانم نیز نخواهد گذاشت حتی لحظه‌ای بخود آرامش ببینند. از شهادت مرا باک نیست شهادت مانند مادری است که تنها فرزندش را در آغوش می‌کشد. شهادت نقطه اوج و آرزوی مسلمین است. شهادت قله رفیع انسانیت است. شهادت مرگ سعادت آمیزی است که ؛ آغاز زندگی پربار جدیدی را نوید می‌دهد. و، اما شما‌ای بدخواهان و کافران گمان نکنید که جوان‌های ما از شهادت باکی دارند. شهادت ارثی است که از اولیا الله به ما رسیده. خط سرخ شهادت خط آل علی (ع) است و این افتخار از خاندان نبوت و ولایت به ذریه طیبه حضرت محمد (ص) و از آن بزرگواران به پیروان خط آنان به ارث رسیده.

وصیت شهید خطاب به پدر، مادر، خواهر، برادر و دوستانش:

پدرجان: خداوند دو راه برای انسان‌ها گذاشته است ۱- راه خوب ۲- راه بد
پدر عزیز من راه خوب را انتخاب کردم. راه حسین را انتخاب کردم و خط رهبر را ادامه دادم. پدرجان از شما طلب آمرزش و طلب عفو دارم، چونکه برای شما فرزند خوبی نبودم. آنچنان که می‌بایست دین خود را ادا کنم نکردم.
اما مادرجان برای پسرت زاری نکن. گریه‌های شما باعث خوشحالی دشمنان است. شما باید خوشحال باشی که این امانت خدا را به اینجا رساندید و الان به صاحبش پس دادید. طلب عفو دارم که نتوانستم جبران زحمات یک شب شما را انجام دهم.

اما خواهرانم که برایم دلسوز بودید من از شما خجلم، چون بسیار برایم زحمت کشیدید. گریه نکنید. شادی کنید. جامه نو بپوشانید، زیرا اولین برادرتان داماد شد دامادی که خلعت دامادیش کفن، حنای عروسیش خون و حجله زفافش قبر است.

برادران عزیزم برای شما نیز خوشبختی و پیروزی آرزو دارم از شما هم می‌خواهم که نالان و ناراحت نشوید. گرچه باز به شما حق می‌دهم، ولی بدانید که تمام فرزندان ایران برادران شما هستند.

در ادامه توجه شما مخاطبان عزیز را به شعری که شهید عزیز سروده است جلب میکنیم:

تو‌ای مادر مکن زاری که من اکنون بسی شادم / نمردم زنده می‌باشم، درد رنج تو در یادم
همانا شیر پاک تو مرا جانباز پرورده / که جان خویشتن را در ره قرآن ز کف دادم
تو هم بابای خوب من مکن شیون، مزن بر سر / که باشد افتخار تو اگر بر خاک افتادم.
شهید راه اسلام، ندای دین و قرآنم.

والسلام

انتهای پیام/