سیری در کلام شهید «محمدرضا خلج»؛

خداوند شما را با بهترین مال‌ها و جان‌ها امتحان می‌کند

شهید «محمدرضا خلج» از شهدای دوران دفاع مقدس است. او در وصیت‌نامه‌اش نوشته است: «خداوند شما را با بهترین مال‌ها و جان‌ها امتحان می‌کند و امیدوارم که در امتحان قبول شوید.»

کد خبر: ۵۶۸۶۶۷

سه‌شنبه - ۰۱ خرداد ۱۴۰۳ / 1403 01 March

به گزارش نوید شاهد البرز، شهید «محمدرضا خلج»، بيستم فروردين 1345، در شهر اشتهارد از توابع شهرستان كرج به دنيا آمد. پدرش غلامرضا، خواربار فروش بود و مادرش فاطمه نام داشت. دانش‌آموز سوم راهنمايی بود. از سوی بسيج در جبهه حضور يافت. دوم خرداد 1361، در خرمشهر با اصابت گلوله به قلب، شهيد شد. مزار وی در گلزار شهدای امامزاده زادگاهش قرار دارد.

متن وصیت‌نامه شهید «محمدرضا خلج» را در ادامه بخوانید.

به نام خداوند بخشنده مهربان

خداوندا! این امام امّت ما را تا ظهور امام زمان (عج) حفظ کن و طول عمر ایشان را زیاد فرما. آمین یا ربّ العالمین
پروردگارا به من توفیق بده تا وقتی که جان در بدن دارم در راه خودت قدم بردارم. از پدر و مادرم صمیمانه می‌خواهم که اگر از من ناراحت هستند مرا ببخشند تا گناهان من سبک‌تر شود. مادر عزیزم! بدان که اگر من در این انقلاب کشته شدم راه حق را پیموده ام. پدر عزیزم! هر مبلغی که پول دارم به جنگزدگان بدهید. خداوند در قرآن کریم می‌فرماید: از مال خود در راه خدا انفاق کنید لیکن نه به حدّ اسراف و خود را به مهلکه و خطر در نیفکنید و نیکویی کنید که خدا نیکوکاران را دوست می‌دارد.
با درود بیکران به رهبر انقلاب و فرمانده‌ی کلّ قوا و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، با درود به مردم شهید پرور ایران و با درود به رزمندگان اسلام و با سلام به شهیدان گلگون کفن ایران و صدر اسلام.

پدر و مادر عزیزم!
پس از عرض سلام، امیدوارم که حال همگی خوب باشد و در پناه صاحب زمان باشید.‌ ای پدر که سال‌های سال برای من زحمت کشیدی و‌ ای مادرم که به من شیر دادی و‌ ای خواهرانم که برای من دلسوز بودید، از شما می‌خواهم وقتی که شهید شدم ناراحت نباشید، چون که راه من حق است و امامانمان در این راه شهید شده‌اند؛ و من از مادرم می‌خواهم که شیری که به من داده است را حلالم کند و از پدرم می‌خواهم که مرا حلال کند. پدر و مادر عزیزم! وقتی که با شهادت از پیش شما می‌روم گریه نکنید و مگر خون من از خون شهدای دیگر رنگین‌تر است؟ مادر جان! اسلام به خون‌ها نیاز دارد مگر امام حسین (ع) طفل شش ماهه‌ی خود را از دست نداد؟ مگر امام حسین (ع) علی اکبر (ع) خود را در این راه از دست نداد؟، چرا که آن‌وقت اسلام به خون این‌ها نیاز داشته است. خداوند شما را با بهترین مال‌ها و جان‌ها امتحان می‌کند و امیدوارم که در امتحان قبول شوید. پدر جان! من از تو می‌خواهم که بعد از من برایم ۳ ماه نماز و ۱ ماه روزه بگیرید و هرچه قدر پولش شد، از پول خودم بردارید و باقی پول را به حساب مستضعفین بریزید و اگر از بنیاد شهید پول دادند نگیرید و از همه‌ی همسایه‌ها رضایت بگیرید.‌ای پدر و مادر عزیزم! افسوس که دیر فهمیدم این راه را بروم و إن شاءالله که خدا از سر تقصیراتم می‌گذرد و اگر زنده ماندم برای همیشه در خدمت اسلام می‌باشم. پدر جان به برادرم بگو که مرا حلال کند، چراکه من به او خیلی بدی کردم و از خواهرانم بخواه که مرا حلال کنند، و من از اینجا با شما خداحافظی می‌کنم. دیگر عرضی ندارم به جز دوری شما. پدر و مادر جان، من برای شما پسر خوبی نبودم و هیچ خوبی نکردم، من قول می‌دهم که وقتی که زنده برگشتم، برای شما کار خیر انجام دهم و إن شاءالله مرا می‌بخشید. این نامه را یک روز مانده به حمله می‌نویسم. با رمز یا علی پیش می‌رویم و شهید نمی‌میرد و شهید شاهد است
شهیدان زنده اند الله اکبر - به خون آغشته اند الله اکبر - اگر شلیک موشک بسوزاند سینه‌ی ما را - نخواهیم دست بیعت را جدا سازیم ز روح الله - اگر شلیک مسلسل‌ها شکند سینه‌ی مارا - نخواهیم دست بیعت را جدا سازیم ز روح الله. وصیّت نامه‌ی مرا از پادگان امام حسین (ع) بگیرید و از قول من به همه‌ی دوستان و آشنایان سلام گرمی برسانید. ما می‌رویم تا کربلای حسین را آزاد کنیم و إن شاءالله به زیارت کربلا می‌رویم. خداحافظ و به امید دیدار.

پیام شاخص شهید بزرگوار بر اساس متن وصیّت نامه و مطابقت با آیات و روایات
پیام شهید: خداوند در قرآن کریم می‌فرماید: از مال خود در راه خدا انفاق کنید لیکن نه به حدّ اسراف و خود را به مهلکه و خطا در نیفکنید و نیکویی کنید که خدا نیکوکاران را دوست می‌دارد. پدر عزیزم هر مبلغی که پول دارم به جنگ زدگان بدهید.
شاهد قرآنی: وَ أَنْفِقُوا فی‏ سَبیلِ اللَّهِ وَ لا تُلْقُوا بِأَیْدیکُمْ إِلَى التَّهْلُکَةِ وَ أَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُحْسِنینَ (بقره/۱۹۵)
و در راه خدا انفاق کنید، و خود را با دست خود به هلاکت می‌فکنید، و نیکى کنید که خدا نیکوکاران را دوست مى‏دارد.
شاهد حدیثی: عَنْ مُعَمَّرِ بْنِ خَلَّادٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ ع یَقُولُ‏ إِنَّ لِلَّهِ عِبَاداً فِی الْأَرْضِ یَسْعَوْنَ‏ فِی‏ حَوَائِجِ‏ النَّاسِ‏ هُمُ الْآمِنُونَ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَ مَنْ أَدْخَلَ عَلَى مُؤْمِنٍ سُرُوراً فَرَّحَ اللَّهُ قَلْبَهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ (مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول، ج‏۹، ص ۱۱۲)

از معمر بن خلاد روایت شده که از حضرت موسى بن جعفر علیه السّلام شنیدم که می‌فرمود: از براى خدا بندگانى است در روى زمین که کوشش می‌کنند در حاجت و نیازهاى مردم، ایشانند اشخاصى که روز قیامت بیم و هراسى (از عذاب) ندارند، و کسى که داخل گرداند در (دل) مؤمنى سرور و خوشحالى را (یعنى همّ و اندوه او را برطرف کند یا گرسنگى او را رفع کند یا حاجت و نیاز او را برآورد) خداوند قلب او را در روز قیامت خوشحال گرداند و دل او را از غم و اندوه روز قیامت برهاند.

انتهای پیام/