خاطره‌‌ای از شهید «خلیل تختی‌نژاد»

روایت پدر شهید از نحوه تشخیص پیکر شهید «خلیل تختی‌نژاد»

پدر شهید تعریف می‌کند: در روزهای اول به خاطر سوختگی کامل پیکر، هویت خلیل تایید نشده بود. بعد از انجام آزمایش‌های پزشکی از ما پرسیدند: «خلیل دندان آسیاب سمت چپش را کشیده؟» خیلی تعجب کردم چون...

کد خبر: ۵۶۸۳۹۷

شنبه - ۲۹ ارديبهشت ۱۴۰۳ / 1403 29 February

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «خلیل تختی‌نژاد» دهم مرداد 1372، در شهرستان بندرعباس به دنیا آمد. پدرش محمد بازنشسته نیروی انتظامی و مادرش زهرا نام داشت. تا دوره لیسانس در رشته مدیریت دفاع امنیتی درس خواند.

پاسدار بود که چهاردهم خرداد 1398، با سمت فرمانده عملیات شهر درعا در سوریه شهر دیروزور روستای مغرلیه در درگیری با داعش بر اثر اصابت پرتابه‌های جنگی به بدن به شهادت رسید. پیکر وی را در شهر تخت به خاک سپردند.

قرار بود برای آخرین بار به سوریه اعزام شود. رفتم و برایش بلیط هواپیما گرفتم تا به تهران برود. قصد داشتیم برای بدرقش تا فرودگاه برویم ولی قبول نکرد؛ می‌گفت «به زحمت می‌افتید.»

هنگام خداحافظی گفت: «سپردمتون به حضرت زینب سلام الله علیها.»

گفتم:«منم سپردمت به حضرت زینب سلام الله علیها.»

در تهران، قبل از اعزام سری به دوست جانبازش زده بود و بعد برای رخصت گرفتن از حضرت معصومه سلام الله علیها در سفری کوتاه به قم رفت و سپس راهی سوریه شد. سعی می‌کرد زود به زود برای دلداری و قوت قلب مادرش تماس بگیرد. هرگاه تلفن زنگ می‌خورد، مادرش قبل از همه تلفن را برمی‌داشت تا شاید دوباره صدای خلیلش را بشنود و دلش آرام گیرد. آخرین بار هفده رمضان زنگ زد و بعد تا دو روز هیچ خبری از او نداشتیم تا اینکه در نوزده رمضان خبر رسید که خلیل به شهادت رسیده.

در روزهای اول به خاطر سوختگی کامل پیکر، هویت خلیل تایید نشده بود. بعد از انجام آزمایش‌های پزشکی از ما پرسیدند: «خلیل دندان آسیاب سمت چپش را کشیده؟» خیلی تعجب کردم چون مطمئن بودم خلیل دندانش را نکشیده؛ بعد از انجام آزمایش‌های دقیق‌تر و بررسی سوابق پزشکی خلیل مشخص شد قبل از اعزام دندانش را کشیده و هویت تایید شد.

حدود دو روز تایید هویت طول کشید. دیگر مطمئن شدیم خدا ما را مفتخر کرده و خریدار فرزندمان شده. بعد از بازگشت پیکرش، بارها خدا را شکر کردم که مفقودالاثر نشده. ۲۰ خرداد پیکر خلیل مثل خورشید بر بندرعباس تابید و تشییع باشکوهی تا شهر تخت انجام شد. مردم با دهان روزه آمدند و برای خلیل سنگ تمام گذاشتند. طبق وصیتش پیکرش در شهر تخت به خاک سپرده شد. بعد از خبر شهادت خلیل، تنها چیزی که دلم را آرام می‌کرد یاد او بود و اینکه پسرم در دفاع از حرم به شهادت رسیده است.

(به نقل از پدر شهید)

انتهای متن/