زندگینامه معلم شهید «محمدرضا بهرامیان»

همچون ارباب بی‌کفن، تشنه از دنیا رفت

شهید بهرامیان، معلم اخلاق در مناطق محروم، همچون اربابش حسین بن علی (ع) با لبی تشنه به دیدار معبود رفت.

کد خبر: ۵۶۷۱۹۸

دوشنبه - ۱۰ ارديبهشت ۱۴۰۳ / 1403 10 February

به گزارش نوید شاهد همدان، شهید «محمدرضا بهرامیان» هشتم اسفندماه ۱۳۳۶ در خانواده‌ای مذهبی و متدین در شهر همدان متولد شد. پس از گذراندن دوران طفولیت برای کسب علم و دانش روانه مدرسه شد و در سال ۱۳۵۷ در رشته ریاضی دیپلم گرفت. به علت معافیت از سربازی طبق اعلام دولت وقت به آموزش و پرورش مراجعه و به عنوان آموزگار در روستا‌های شهرستان کبودرآهنگ به تدریس مشغول شد تا دینی که بر گردن بیت المال داشت به نفع روستازادگان و برادران محروم و مستضعف جامعه خویش ادا کند.

شهید بهرامیان در ایام تحصیلات خود علیرغم تمام کشش‌های بیرونی و درونی و جاذبه‌های طاغوتی که رژیم منحط و آلوده پهلوی در سر راه جوانان کشورمان جهت گمراه کردن و بی تفاوتی و سرگرم و غافل کردن آنان قرار داده بود، با الهام از تربیت خانوادگی و فرهنگ اسلامی زمان خود که در آن زمان در جلسات قرآن و دعا و پند و موعظه که در منازل تشکیل می‌شد و در مساجد و منبر‌ها نیز فراگرفته بود در آن‌ها شرکت می‌کرد و در کنار درس و مدرسه و تحصیل علوم رایج در جلسات فوق الذکر نیز با مسائل اسلامی و ارزش‌های انسانی و خدایی آشنا می‌گشت تا اینکه همین ارزش‌های الهی او را در زندگی دوران دبیرستانی متوجه خود نمود و او را انسانی متفکر بارآورد تا بالاخره همین تفکر و توجه به ارزش‌های انسانی از همان آغاز در انتخاب شریفترین و باارزش‌ترین شغل یعنی معلمی او را کمک کرد و همین تفکر که از خصوصیات یک انسان می‌باشد او را وادار کرد که پس از سه سال امر تدریس، در ایام تعطیلات تابستانی به مهمترین وظیفه خود یعنی توجه به مسئله جنگ و توجه به خطرات جامعه اسلامی خود و از همه مهمتر اطاعت از ولی امر و رهبر دینی و سیاسی خود آشنا شود و این وظیفه مقدس را نیز انجام دهد و در آزمایش بزرگ انسان در پیشگاه حق رو سفید و پیروز گردد.
شهید بهرامیان ایام تابستان را غنیمت شمرد و در بسیج ثبت نام کرد و پس از آموزش‌های لازم به جبهه قصرشیرین اعزام شد و پس از حدود یک ماه یا کمی بیشتر در اثر اصابت ترکش خمپاره به شکم و پارگی اعضای بدن پس از ۱۲ روز بستری شدن در بیمارستان همراه با عطش فراوان در نوزدهم شهریور ۱۳۶۱ در قلب و مرکز زندگانی تاریخ و ابدیت جای گرفت.