خاطره‌‌ای از شهید «ابراهیم بناوند»

شهیدی که پس از 18 سال مفقودالاثری به خانه بازگشت

برادر شهید تعریف می‌کند: «برادرم رفت و دیگر برنگشت. مدت‌ها شهید مفقودالاثر بود تا اینکه بعد از چند وقت پیکر مبارکش پیدا شد و ...»

کد خبر: ۵۶۷۰۴۸

شنبه - ۰۸ ارديبهشت ۱۴۰۳ / 1403 08 February

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «ابراهیم بناوند» يكم ارديبهشت 1335، در روستای بارگاه از توابع شهرستان كهنوج به دنيا آمد. پدرش درويش (فوت1359) كشاورزی می‌كرد و مادرش سكينه نام داشت. تا پايان دوره ابتدايی درس خواند. او نيز كشاورز بود. سال 1358 ازدواج كرد و صاحب يک دختر شد. از سوی بسيج در جبهه حضور يافت. بيست‌ و سوم تير ماه 1361، در كوشک به شهادت رسيد. پيكرش مدت‌ها در منطقه بر جا ماند و سال 1378 پس از تفحص، وی را در روستای دهبارز تابعه شهرستان رودان به خاک سپردند.

به یاد دارم که برادرم در زمان انقلاب خارج از کشور زندگی می‌کرد و در همین ایام بود که به کشور برگشت، با اینکه هیچ اطلاعی از وضعیت کشور نداشت ولی علاقه خاصی به امام خمینی پیدا کرده بود و در واقع شیفته امام شده بود.

در همان زمان که آمده بود یک موتور داشت که می‌خواست آن را بفروشد تا با پول آن به جبهه کمک کند و تصمیمش این بود که به جبهه برود. من که موضوع را فهمیدم به ایشان گفتم موتورت را نفروش، خودم اگر هزینه‌ یا کمکی هست آن را متقبل می‌شوم.

عاشق کشورش بود تا اینکه عزم سفر کرد. از طریق بسیج به جبهه اعزام شد و در لشکر ثارالله خدمت می‌کرد. در همین ایام بود که رزمندگان اسلام موفق به شکست حصر آبادان شدند.

برادرم بعد از مدت‌ها از جبهه برگشت و نزدیک به 3 ماه پیشمان ماند ولی طاقت نیاورد و دوباره عازم جبهه شد و در عملیات رمضان شرکت کرد که این عملیات منجر به آزاد سازی خرمشهر شد. برادرم رفت و دیگر برنگشت. مدت‌ها شهید مفقودالاثر بود تا اینکه بعد از چند وقت پیکر مبارکش پیدا شد و ایشان را در گلزار شهدا به خاک سپردیم.

(به نقل از برادر شهید، موسی بناوند)

انتهای متن/